se fjordene, se
breene, se fossene,
møt menneskene
ruimtes, stiltes,
een spectaculair landschap
Noord-Noorwegen / Nord-Norge: 2.11 provincie Nordland De provincie Nordland wordt uitgebreid belicht in de brochure "Nordland Reisbrochure", die bij de Turist Info in Noorwegen vrij verkrijgbaar is.
| | |
· Het provinciehuis staat in Bodø.· De provincie Nordland maakt deel uit van de regio Nord-Norge (= Finnmark + Troms + Nordland). · Nordland kent vijf districten: Vesterålen » Lofoten » Ofoten » Salten » en Helgeland » . | | | Gemeentelijke samenwerkingsverbanden: | Lofotrådet op lofotradet.no » | Vesterålen Regionråd op vestreg.no » | Salten Regionråd op salten.no » | Ofoten regionråd op ofotraadet.no » | Helgeland Regionråd op hel.no » | Indre Helgeland Regionråd op ihr.no » | Sør-Helgeland Regionråd op sh-region.no » Het provinciewapen toont een zwarte boot met mast en zeil tegen een gouden achtergrond. De boot is een voor deze provincie typerende boot: de zgn. "Nordlandsbåt". De zwarte kleur verwijst naar de teer die bij het onderhoud werd gebruikt. Het gouden schild staat voor de kleur van de zon.| Onderstaande links zijn reclame. Onzeautovakantiesinnoorwegen.nl is niet verantwoordelijk voor de getoonde inhoud. Torghatten is ook bereikbaar via de route van ons hoofdstuk "Kystriksveien = rv17 Steinkjer - Bodø: de mooiste kustweg ter wereld" » Torghatten gezien vanaf zee ![]() foto: © Magnar Solbakk bronnoy.kommune.noBrønnøysundbru ![]() foto: © Herman en Eugeni Piepenbroek piepenbroek.nl Om de berg Torghatten te bekijken kan men bij Brenna linksaf slaan op wegno.76 = "Tosenveien", heen is ± 100 km. Men rijdt door de Tosentunnel en na Tosbotn rijdt men een stuk langs de 70 km lange Tosenfjord. Brønnøysund heeft 4.000 inwoners, is een aanlegplaats voor de Hurtigruten en beschikt over een luchthaven: vanhieruit zijn er verbindingen met Trondheim, Mo i Rana en Bodø. Vanaf Brønnøysund gaat men over de brug naar het eiland Torget. Bij de berg Torghatten is een parkeerplaats ingericht, het wandelpad is aangegeven en het klimmetje duurt 30 minuten. vanuit Torghatten ![]() © Magne Myrvold - visitnordland.no Torghatten vanaf zee met Hurtigruten-boot ![]() foto: cruisingholidays.co.ukDe berg is 260 m hoog en het gat zit op 112 m. Het gat is een gang dwars door de berg, 160 m lang, 35 m hoog, 20 m breed en is tijdens de IJstijd ontstaan toen het zeepeil veel hoger was. IJs en zeewater hebben de zachtere rotsgedeelten uitgehold. Loopt men helemaal door de gang dan ziet men de handtekeningen van de Noorse koningen die hier allemaal geweest zijn: in goudkleur in de bergwand gekerfd. Verder heeft men een mooi zicht op de Harmfjord met tal van kleine eilandjes. Het is mogelijk de afdaling van deze -andere- kant te doen, men moet beneden dan wel om de hele berg heenlopen om weer bij de auto te komen. Volgens de legende werd het gat veroorzaakt door de pijl van een ruiter (Hestmannen, de Paardeman) die de Maagd van Leka probeerde te raken, maar doel miste: de Koning van de Sømnabergen had zijn hoed ervoor gesmeten en in plaats van de maagd werd de hoed van de koning doorboord. Deze hoed -in het Noors "hatt"- viel bij de plaats Torgar op de grond en versteende tot een berg... . | | | | | tekst toegevoegd: 28-02-2009 Ook op het eiland Torget: zalmkwekerij in Tofte mét bootsafari Op het eiland Torget vindt men ook het dorpje Tofte met "Norsk Havbrukssenter": een zalmkwekerij die is te bezichtigen. Voor zowel individuen als voor groepen worden rondleidingen gegeven (tijdens weekdagen doorlopend tussen 08:00 en 15:30 uur). Bezoekers worden dan geïnformeerd over het kweken van de vis, de technologie die er bij komt kijken en het leven in de oceaan. Ook mogen zij de vis voeren en de onderwater-camera's gebruiken. De grootste bassins liggen bij het eiland Øksninga in het zuidelijker Bindalen. Men organiseert dit seizoen (2009) vier bootsafari's daarnaartoe. De data zijn 11, 18 en 25 juli en 1 augustus - vertrek is om 10:00 uur en terugkomst is om 13:40 uur. Aangeraden wordt om zich vantevoren op te geven. Tijdens de boottocht treft men het beroemde uitzicht op Torghatten(!!). "Norsk Havbrukssenter" is een jong bedrijf en o.a. de website is nog in ontwikkeling: aan Engels- en Duitstalige versies wordt gewerkt. | - vanuit Tofte worden er bootsafari's hiernaartoe georganiseerd - links de berg Heilhornet: over de wandeling naar deze bergtop vertellen we meer in ons hoofdstuk "Kystriksveien = rv17 Steinkjer - Bodø: de mooiste kustweg ter wereld" (pag.7) » ![]() foto: © Thomas Bjørkan - havbrukssenter.no Gaat men aan wegno.E6 bij Trofors rechtsaf op wegno.73 dan kan men verderop de touristische route 'Krutfjellvegen' rijden: een route die ook een stukje Zweden meeneemt. ![]() De route start in Hattfjelldal, via Grubben gaat het noordelijk langs het meer Røssvatnet naar Varntresk, oostelijk naar het Zweedse Joesjø, Joestrøm, Vestansjø en weer terug. Er wordt veel aandacht besteed aan de geschiedenis van de Sami, er zijn bergboerderijen en er is een rendierkraal. | | 22 juli '04 Een stukje boven Trofors ligt aan wegno.E6 bij Laksfors de waterval Laksforsen,  waar men heel dichtbij kan komen. Deze waterval is niet hoog maar wel heel breed en met een beetje geluk ziet men de zalmen vlakbij springen. De zalmen willen terug naar hun geboortegrond om daar te paaien: daarom nemen ze koste wat kost elke hindernis. Boven de waterval staat een cafeetje, het terras heeft uitzicht op de kolkende rivier. MOSJØEN en OMSTREKEN Het stadje Mosjøen, het oudste in het district Helgaland, wordt door ons bezocht. Aan de Sjøgate (gate = straat), langs de oever van de Vefsna, staan op palen houten huizen en pakhuizen uit het begin van de 19de eeuw. De rivier de Vefsna stroomt dwars door de stad en is een zalmrivier, maar ook zwemt er zeeforel. In een folder uit 2004 lezen we dat 's zomers in deze hele streek het vissen gratis is: zeer ongewoon in Noorwegen. | Om te mogen vissen in meren en rivieren óf op zalm heeft iedereen van zestien jaar en ouder twee visaktes nodig: een staatsvergunning is nodig om een plaatselijke visakte te kunnen kopen. De plaatselijke visakte is geldig binnen een bepaald gebied voor een bepaalde tijd. Over het algemeen is het vrij om te vissen langs de kust op zoutwatervis met een hengel of handsnoer. Beide vergunningen zijn verkrijgbaar bij de plaatselijke Turist Info, of anders bij de lokale sportzaken, kiosken of campings. Bent u van plan te gaan vissen? Eén en ander ligt soms wel iets ingewikkelder | | | Wandeling naar de Zeven Zusters De Zeven Zusters zijn ook bereikbaar via de route van ons hoofdstuk "Kystriksveien = rv17 Steinkjer - Bodø: de mooiste kustweg ter wereld" » Syv (sju) Søstre ![]() foto: polarcamp.comOm de Syv Søstre op het eiland Alsten te bekijken kan men bij Mosjøen linksaf slaan op wegno.78, bij Leira slaat men linksaf op wegno.17 tot voorbij Sandnessjøoen op het eiland Alsten = ± 80 km heen. Er zijn gemarkeerde paden naar de toppen van de Zusters: men kan wandelen van top naar top. Op elke top liggen boeken klaar waarin men zijn naam kan schrijven. Heeft men alle pieken beklommen dan kan men een diploma krijgen: routes en registratiekaarten zijn verkrijgbaar bij de Turist Info in Sandjessjøen. | | Er liggen ook "Syv Søstre" in de provincie Møre og Romsdal: in de Geirangerfjord daveren zeven verschillende watervallen naast elkaar naar beneden. We vertelden er eerder in ons verhaal meer over onder 1.6 provincie Møre og Romsdal I (pag.29) » Syv Søstre - Geiranger, Møre og Romsdal ![]() foto: © Finn Magne Grande www.artfoto.no Om 16:00 uur is het mooi geweest voor vandaag. Sandvik Gjestegård og Camping in Mjåvatn ligt 18 km voorbij Møsjoen en 67 km vóór Mo i Rana: prima! Het is een groot complex met 60 hotelkamers en rondom een groot kampeerterrein. | Onze afstand tussen Verdal en Mjåvatn is ca. 338 km. 23 juli '04 De volgende dag reizen we verder. Het gebied rond de Ranafjord heet Rana en de stad aan de kop van de fjord heet Mo i Rana. De streek Rana telt meer dan 120 grotten, sommige met mooie druipsteenformaties. 90% Van alle grotten in Noorwegen bevinden zich in dit gebied rond de Poolcirkel. In enkele grotten worden rondleidingen gegeven. | | Volgt men bijv. wegno.E6 naar het noorden dan kan men na tien km bij Røssvoll linksaf. Na weer tien km treft men de Grønligrotta, en na nog eens twee km treft men de Setergrotta. Het zijn kalksteengrotten met een ondergrondse rivier. Rijdt men de weg nog een paar kilometer door, dan komt men bij de gletsjer Svartisen. · de Grønligrotta is ontdekt al rond 1750. De grot wordt elektrisch verlicht. In een ruimte in de grot ligt een enorm blok graniet: wellicht 10.000 jaar geleden binnengebracht met het smeltende water van een gletsjer. De tocht duurt 30 minuten, vanaf ± 20 juni tot ± 20 augustus start men elk uur tussen 10:00 en 18:00 uur. "Grønligrotta Kafe" heeft overnachtingsmogelijkheden. | · de Setergrotta is ontdekt in 1947. Tijdens de rondleiding wordt men uitgerust met een overall, laarzen, handschoenen en helm met mijnwerkerslamp. De grot heeft geen verlichting of geplaveide paden. De tamelijk inspannende tocht duurt twee uur, vanaf half juni start men om 15:00 uur en vanaf ± 5 juli tot ± 20 augustus start men om 11:30 en 15:00 uur. | | Eén van de 60 ijstongen -uitlopers- is Austerdalsisen / Østerdalsisen. Naast de Engenbreen* is dit ook een bekende en goed toegankelijke uitloper van de grote Svartisen: van ± 10 juni t/m 31 augustus pendelt er dagelijks tussen 10:00 en 16:00 uur een bootje heen en weer over het Svartisvatnet. In 20 minuten wordt men overgevaren, hierna moet men nog 3 kilometer lopen tot men het meer Austerdalsvatnet en de gletsjer bereikt. Bij het meer Svartisvatnet zijn een kiosk, hytter en kampeerplaatsen ingericht. Svartisen is onderdeel van het grote Saltfjellet-Svartisen National Park. | | | | |
Marmorslottet: het kasteel van marmer Marmorslottet is een natuurfenomeen met witte rotsformaties, prachtig gevormd door een wildstromende rivier. Volgt men in Røssvoll de weg naar Melfjordbotn / naar de Melfjorden, dan ziet men na 28 km weer een richtingaanwijzer voor Melfjordbotn, over een brug: volg dit bord niet maar rijd de weg rechtdoor uit tot bij een oude boerderij. De wandeling van 45 minuten begint achter de boerderij. Verderop in het dal -voorbij Marmorslottet?- ligt nog een mooi meer en zijn er grotten die men op eigen gelegenheid kan bezoeken. | Op de terugweg kamperen we op de Krokstrand Camping in Storforshei, 19 km ten zuiden van de Poolcirkel. De meeste kampeerplekken liggen tussen de bomen, maar we treffen het: een A-lokatie direct aan het riviertje! | de POOLCIRKEL en DE ZON Na Mo volgen we wegno.E6 door het Dunderlandsdal en wordt de Poolcirkel gepasseerd: 66° 33' NB. Er is het informatie-centrum Polarsirkelsenteret en een grote souvenirwinkel. Het is 22° maar fris op de fjell: Saltfjellet. De omgeving is "Poolcirkel-waardig": ruw, verlaten en een echte woestenij. Polarsirkelsenteret ![]() 80 km ten noorden van Mo i Rana 70 km ten zuiden van Fauske Boven de Poolcirkel heeft men bijzondere natuurverschijnselen: de Middernachtzon en de Poolnacht. 's Zomers schijnt de zon de klok rond: 's nachts komt 'ie niet onder de horizon. De Middernachtzon schijnt van 20 mei tot 22 juli. De langste dag, Sommersolhverv = Midzomernacht of Zonnewende van 20 op 21 juni, wordt niet gevierd. Twee dagen later op 23 juni is het wel feest en zijn 's middags veel Noren vrij. 's Avonds viert men Sankt Hansaften: de avond vóór Sankt Hans (herdenkingsdag van Johannes de Doper op 24 juni = Skt. Hans' dag). Het wordt gevierd met buren of familie, er wordt een kampvuur gemaakt en een potje bier gedronken 's Winters wordt het daarentegen helemaal niet licht. Wel laat het Noorderlicht -Nordlys / Aurora Borialis- zich dan zien. De Poolnacht duurt van 27 november tot 15 januari. Rond 8 maart wordt gedurende een hele week de terugkeer van de zon gevierd met concerten en tentoonstellingen: het Zonnefeest. | | | Na de fjell (650 moh) zakt wegno.E6 af naar een dal dat ook aanvoelt als "pure wildernis": en dat in Europa! De weg loopt hier en daar tussen steile rotswanden. Er is een wildstromend riviertje met daarin grote rotsblokken. We denken dat nu de bewoonde wereld definitief zal ophouden, maar niets is minder waar. Eerst verschijnen de afgelegen campings en daarna volgen de gehuchtjes: er komt toch weer leven in de brouwerij. Bij Medby slaan we linksaf, wegno.812. Deze stijgt weer, à 10% met veel bochten en nog meer slapende schapen op het warme asfalt. Beiargrotter ![]() foto: lovstadgrotta.comGrottentochten per bootje Slaat men in Vesterli linksaf op wegno.813 dan kan men in Storjorda bij de Turist Info nadere informatie verkrijgen over de grottentochten in Beiarn: de omgeving telt 70 grotten. De grotten liggen verderop als men voorbij Storjorda afslaat zuidwaarts door het Beiardalen, op de zuidoever van de de zalmrivier Beirarelva (Vesterli - Løvstad Gård = ± 55 km). Er zijn verschillende tochten in het dal Gråtådalen: · 2 Uur met een bootje door de grot. · 4 Uur licht wandelen / klauteren door de grotten. · 3,5 Uur met meer actie: men kan nat worden tot de borst of hoger. De tochten worden georganiseerd door de mensen van Løvstad Gård, tlf. (landnummer: 0047) 48 06 40 34 / 95 28 72 56. Løvstad Gård biedt ook overnachtingsmogelijkheden in verschillende huizen. | Voorbij het dorpje Misvær en vóór het dorpje Bye wordt het landschap weer idyllischer, dit komt ook door de rode houten huizen aan deze arm van de Saltfjord. We zien hoe de daken zwart worden geschilderd: het is een heel verzorgde streek. SALTSTRAUMEN en BODØ Voorbij Tuv slaan we rechtsaf noordwaarts op wegno.17, en zo pakken we het laatste stukje mee van Kystriksveien - "De mooiste kustweg ter wereld" (we vertellen daar meer over in ons hoofdstuk "Kystriksveien = rv17 Steinkjer - Bodø: de mooiste kustweg ter wereld" » ). De tweede brug die we overrijden gaat over de Saltstraumen: 's werelds sterkste getijdenstroom. Iedere zes uur perst zich 400 miljoen m³ water door de 3 km lange en 150 m brede engte tussen de Saltfjord en de Skjerstadfjord. Dit gaat met een snelheid van 40 km/uur. De draaikolken die ontstaan kunnen een doorsnee van 10 en een diepte van 5 m bereiken. | | Saltstraumen Camping ligt net over de brug rechtsaf: een prettige camping met prima voorzieningen. Er worden hytter verhuurd maar we zetten vrolijk onze tent op. In de getijdentabel lezen we wanneer het bij de Saltstraumen opkomend tij is en de draaikolken dus het hevigst zijn. We wandelen over de brug terug en gaan bij de Saltstraumen kijken. Men waarschuwt hoe gevaarlijk de maalstroom is, desalniettemin is het een spectaculair gezicht. Ook zijn er veel mensen aan het vissen. De Middernachtzon duurt hier van 2 juni tot 10 juli. We zijn er op 23 juli 2004 en 's avonds om 22:30 uur staat de zon toch ook hoog aan de hemel: een fantastische ervaring! Kinderen spelen nog vrolijk buiten. | Onze afstand tussen Mjåvatn en Saltstraumen is ca. 307 km. 24 juli '04 De volgende dag rijden we wegno.17 van Saltstraumen naar Løding en wegno.80 linksaf naar Bodø -= 34 km-. Onderweg zien we nog enkele kleinere "straumen". We moeten kaartjes kopen voor de overtocht naar Moskenes op de Lofoten. Ruimschoots op tijd arriveren we om kwart over 8 terwijl de boot vertrekt om half 11. Later zijn er toch automobilisten die geen kaartje kunnen krijgen. Zij moeten wachten tot de volgende overtocht: 15:30 uur ... . Bodø - Moskenes is ook onderdeel van de Hurtigruten. We vertellen meer over de Hurtigruten verderop in deze provincie onder Bezoek aan Vesterålen (pag.26) » . | Bodø is de hoofdstad van de provincie Nordland. In 1940 is het grotendeels gebombardeerd. Nu heeft het een grote luchtmachtbasis. In het Norsk Luftfartsmuseum zijn toestellen uit de Noorse civiele en militaire luchtvaart opgesteld. Op de website kan men de tentoonstelling virtueel bezoeken. Men bereikt het museum door wegno.80 te volgen totdat het een aftakking krijgt naar links, richting Bodø Lufthavn. Het museum is dagelijks geopend: · maandag t/m vrijdag van 10 tot 4 uur · zaterdag en zondag van 11 tot 5 uur. · half juni tot half augustus dagelijks van 10 tot 6 uur. | | | Kjerringøy Handelssted 30 Kilometer ten noorden van Bodø ligt aan het eind van wegno.834 de Mistfjord. Met de veerboot kan men elk uur oversteken van het plaatsje Festvåg naar Misten op het eiland Kjerringøya -overtochtje duurt 10 minuten-. Hoewel het een schiereiland is, is dit toch de enige route. Het is niet zo groot: de weg op het eiland uitrijden is 32 km. We lezen dat "dit eiland het helemaal heeft: een idyllische combinatie van indrukwekkende rotspartijen en witte stranden, diepe, steile fjorden en een uitgestrekte zee. Het biedt afwisselende wandeltochten, uitdagende bergbeklimmingen en niet te vergeten visrijke meren". Er bevindt zich "Kjerringøy Handelssted": een gerenoveerde handelspost uit eind 1800. Het openluchtmuseum telt 15 gebouwen die compleet zijn ingericht en zo krijgt men een idee van de leefomstandigheden van de kustbevolking in die goede oude tijd. Kjerringøya heeft voorheen gediend als locatie voor verschillende films. Het beschikt over een TuristInfo en men kan er terecht op een camping of overnachten in hytter. | Vanaf Bodø kan men ook kiezen voor de overtocht naar het eiland Røst om van daaruit de vogelkolonies met o.a. de drieteenmeeuwen, diverse stormvogelsoorten en papegaaiduikers te bekijken. De eilandjes die tot Røst behoren liggen dichtbij de Lofoten. Deze kolonies liggen niet op het (verrassend vlakke) hoofdeiland Røstlandet, maar op de nyker: een lange reeks bijzonder gevormde eilandjes met steile kliffen ten zuidwesten van Røst. Aan land gaan is meestal niet toegestaan en men moet gebruik maken van de dagelijkse vijf-uur-durende boottochten rondom de eilanden. | vaarschema goed bestuderen, anders kan het zomaar gebeuren dat men een paar dagen langer op het eiland verblijft | | | | ligt iets noordelijker en wordt aangedaan door de veerboot vanaf het eiland Røst en-of Bodø en-of Moskenes. Er is ook een vliegveldje. Het is 30 km² groot en telt 850 bewoners. Het kerkje van Værøy is de oudste van Lofoten: ze werd in 1799 in Kabelvåg afgebroken en hier weer opgebouwd. We vertellen meer over de (huidige) Vågan kirke in Kabelvåg, de houten "Lofotenkathedraal" uit 1898, verderop in deze provincie onder Afscheid van de Lofoten (pag.20) » . Men gaat er hoofdzakelijk heen om te wandelen of te fietsen. Als men reist per auto is het raadzaam te arriveren met een volle brandstoftank: de hoeveelheid brandstof op het eiland is beperkt en extra duur. Onze aandacht werd getrokken door de prachtige foto's op vaeroey.hagerup.com.
foto's: vaeroey.hagerup.com Van Værøy is de Lundehund afkomstig. In het verleden werd de Lundehund op de kliffen gebruikt voor de jacht op watervogels op de kliffen (waaronder papegaaiduikers lundefugl = papegaaiduiker) en voor het bewaken van vee. De Lundehund is een weinig voorkomend ras: over de hele wereld zijn er ongeveer 2300 exemplaren, waarvan de helft in Noorwegen, ongeveer 50 in Nederland en zo'n 350 in Amerika. | | | | Verderop -30 km ten westen van Bodø- passeren we de eilandengroep Helligvær die bekend staat om het grote aantal zeearenden. In totaal zijn het 365 eilandjes, rotsen en scheren: vijf ervan zijn bewoond. De kerk van Helligvær ligt op het eilandje Storsørøy dat een permanente bevolking van 5 -vijf- bewoners heeft. | | Hierna komen we terecht op open zee en vervolgen we de prachtige overtocht over de Vestfjord. Op het dek in de zon zijn we de koning te rijk: het is een stralende dag met een strakblauwe lucht. De Lofoten en Vesterålen zijn een lange keten van eilanden op de grens van de provincies Nordland en Troms. Ze liggen op dezelfde hoogte als Groenland, Alaska en Siberië, maar dankzij de warme golfstroom is het er niet zo koud. Aan de oostkust ligt de Vestfjord, aan de westkust ligt de Noorse Zee. · afzonderlijke eilanden: - de eilandengroep Røst | | - het eiland Værøy | | | | · eilanden door bruggen met elkaar verbonden: - het eiland Moskenesøy | | - Flakstadøya | - Vestvågøy - Gimsøya - Hinnøya (wordt gedeeld met de eilandengroep Vesterålen) - Austvågøya (wordt gedeeld met de eilandengroep Vesterålen) LOFOTEN bereikbaarheid / toegangsroute's · De eilanden zijn met twee verschillende veerdiensten te bereiken: vanuit Bodø naar Moskenes op Moskenesøya en vanuit Skutvik naar Svolvær op Austvågøya. Skutvik op het schiereiland Hamarøya is te bereiken door op wegno.E6 bij Ulvsvåg af te slaan westwaarts op wegno.81. (wegno.E6: de schier eindeloze zuid/noord-weg die loopt van zelfs het Zweedse Trelleborg (ten zuiden van Malmö) tot het Noorse Kirkenes aan de Barentszee bij de Russische grens). · De Lofoten zijn ook zonder veerboot te bereiken middels wegno.E10, deze loopt "haaks" op de lange noord-zuidweg wegno.E6. De afstand van Bjerkvik aan wegno.E10 tot Å op het zuidelijkste puntje van de Lofoten = 330 km. Wegno.E10 loopt van het Zweedse Luleå aan de Botnische Golf tot in Å, het zuidelijkste dorpje op het eiland Moskenesøya in de Lofoten = 850 km. Het Noorse gedeelte wordt "Kong Olavs veg" genoemd. · Op 1 december 2007 is het traject Lofast = "Lofoten fastlandsforbindelse", officieel geopend: de verbinding van de Lofoten met het vasteland. Lofast loopt van Gullesfjordbotn tot aan Hanøyvika, waar de Lofoten beginnen. Voorheen moest men omrijden via de eilanden Hadseløya en Langøya op Vesterålen en nog de veerboot nemen van Melbu naar Fiskebøl. Via Vesterålen telt het 90 km plus die overtocht, via Lofast is het 50 km en dan komt men ook uit bij Fiskebøl. Zowel de weg via Vesterålen als de nieuwe Lofast dragen beiden het wegno.E10. Het Lofast-project moest 28 km overbruggen, voornamenlijk ondertunnelen: de langste tunnel is Sørdalstunnelen met 6,3 km. Op de site van vegprosjekt.info ziet men dat het resultaat met tal van tunnels en bruggen/bruggetjes indrukwekkend is. | | uittocht uit Svolær ![]() foto: world66.com LOFOTEN visserij en stokvis De voornaamste bronnen van inkomsten voor de eilandbewonders zijn de visserij en het tourisme. · Van eind januari tot begin april trekken enorme scholen kabeljauw vanuit Rusland naar de gronden voor de kust van de Lofoten om kuit te schieten. Al sinds de 12e eeuw wordt hier op deze kabeljauw gevist. Ging men vroeger de zee op met roeibootjes met 8 of 10 riemen, tegenwoordig vist men met grote trawlers. Na thuiskomst komen grote schepen van de groothandelaren langsvaren om de vangst op te kopen en wereldwijd te distribueren. Tevens wordt een gigantische hoeveelheid kabeljauw op de eilanden te drogen gehangen aan grote houten rekken: de beroemde stokvis = tørrfisk. | | | · Om tijdens zeereizen voedsel houdbaar te houden hebben de Noren ooit van vis stokvis gemaakt. De Vikingen hebben deze kunst zo'n duizend jaar geleden afgekeken van de Indianen aan de oostkust van Canada. Stokvis wordt meestal gemaakt van kabeljauw, maar ook van leng en haring komt voor. Ze moet worden opgehangen op dezelfde dag dat ze is gevangen. Van oudsher is de hang- en droogperiode op de Lofoten tot half april, dan is 400.000 m² van de Lofoten bedekt met visrekken. Jaarlijks wordt er 16 miljoen kg vis opgehangen. Het drogen duurt, afhankelijk van weer, wind en grootte van de vis, ± drie maanden. De vis wordt opgehangen met de buik naar het noorden en met de rug naar het zuiden. Vervolgens, meestal in juni, wordt de vis van de rekken gehaald en opgeslagen voor een tweede periode van drogen, net zolang tot deze keihard is en nog maar 16% water bevat. Van het originele gewicht is dan zo'n 20% over. Voordat de vis gegeten kan worden, moet de vis eerst weer zacht gemaakt worden. Hiervoor wordt 'ie minstens 36 uur op een koele plaats geweekt, waarbij het weekwater om de 6 à 9 uur ververst wordt. | | LOFOTEN tourisme - sportvisserij en walvissafari's zeewolf: kan vinger afbijten! · Het tourisme is eveneens belangrijk geworden. Naast ons "gewone touristen ![]() foto: © Bjørn Erik Rygg Lunde · Vanaf de Lofoten en vanaf Vesterålen worden er door verschillende bedrijven walvissafari's georganiseerd. De tochten duren 4 tot 8 uur, dit verschilt per maatschappij. Tijdens de Middernachtzon zijn er ook nachtsafari's. Er zijn tochten met walvisgarantie: mocht het zo zijn dat men tijdens de tocht niets ziet, dan wordt de mogelijkheid geboden om de volgende dag gratis, mits er genoeg plaats is, weer mee te gaan. Prijzen: 800 tot 1.000 NOK p/p. · In Andenes -Vesterålen, eiland Andøya- is gevestigd het "Norske Hvalsenter". Dit Noorse Walviscentrum doet onderzoek naar en geeft uitleg over het wel en wee van deze dieren. · Orka’s, de grote zwart-witte walvissen, zijn te zien vanaf eind oktober tot begin januari: ze eten de haringen die kuit komen schieten in de Tysfjord. · Walvissoorten die men 's zomers wel kan zien, zijn: - potvis: 20 m lang en 70 ton zwaar - dwergvinvis: 12 m lang en 9 ton zwaar - griend: 6 m lang en 3,5 ton zwaar, leven in kudde's van 100 st. - bultrug: 18 m lang en 40 ton, springt boven het water - orka: 9 m lang en 8 ton zwaar, kunnen 80 jaar oud worden. | | | | | | LOFOTEN ons feestje begint! De Lofoten komen in zicht: bergtopppen die zomaar oprijzen uit zee. Om 14:00 uur legt de veerboot aan in Moskenes. We komen terecht in de mooiste vissersdorpjes die zich lijken vast te klampen aan de smalle rand tussen de zee en de steile helling van de bergrug die ver boven het water uitsteekt. Ze lijken nog nét een plekje gevonden te hebben aan de diverse inhammen (vissersdorp = fiskevær). | | | | Hier en daar hangt in de open lucht op grote houten rekken nog de stokvis (= tørrfisk) te drogen. We zien zowel horizontale als verticale rekken. Via wegno. E10 -de enige doorgaande weg op de Lofoten- gaan we vanuit Moskenes richting Ramberg en nemen de afslag Fredvang. Zo komen we terecht op de Fredvang Camping Moskenes - Fredvang Camping = 31 km. Het is een weilandje gelegen aan een schitterende baai. Naast een eenvoudig wasgebouw beschikt het ook over kookgelegenheid. Er is één huisje met vier slaapkamers: te huur in zijn geheel of per kamer. Aan weerszijden van de camping schijnen meeuwen te zitten die met "poot en snavel" hun territorium verdedigen. Als je te dichtbij komt vallen ze aan als Messerschmitts: met een duikvlucht willen ze ons op het hoofd pikken. Evert bloedt zelfs: het is je reinste horror als je ze ziet aankomen | Onze afstand tussen Saltstraumen en Fredvang is ca. 65 km. meeuwen: uitkijken ![]() foto: © Ewa Zaborska - trekearth.com På sykkel: ekte opplevingar! De tweede dag heeft stralend weer met een strak blauwe lucht en we maken er een fietsdag van. We rijden wegno.E10 "en omstreken" naar het noorden, al met al zo'n 75 km. Het verkeer gedraagt zich heel rustig en ook de E-weg is heel veilig. Er wordt de hele dag een beetje geklommen. Uiteraard wordt er dan ook gedaald, maar dan wordt de snelheid zelfs afgeremd door de wind. Het is een fietstocht om nooit te vergeten: het is een prachtige belevenis deze omgeving aan den lijve te ondervinden. Van het ene mooie plekje tuimelen we in het andere! De bergen die zo dichtbij zijn, de Noorse Zee die vandaag heel kalm is, het prachtige groenblauwe water in de inhammen, mooie witte zandstrandjes en de gekleurde huizen: soms zo afgelegen en helemaal opgaand in het landschap. Het is helemaal top! | We volgen wegno.E10 tot aan de afslag naar Myrland. Hier zouden we anders de Nappstraumtunnel in moeten: 1.780 meter, heel koud en altijd gevaarlijk (om de Nappstraumtunnel te omzeilen is er wel een bootje dat fietsers overzet van Nusfjord naar Ballstad: info bij de Turist Info's verkrijgbaar). Een kijkje nemen in Myrland is een leuker alternatief: een gehuchtje van welgeteld zes huizen die allemaal bewoond worden. Myrland ligt aan het eind van een rotspadje, dat onder langs een berg kronkelt en uitkomt bij de zee. Op de terugweg nemen we ook de ongenummerde (zuid)zijtak van wegno.E10 naar Nusfjord, 6 km verderop. Deze omgeving heet Kilan. Nusfjord is Noorwegen's oudste en best bewaarde vissersdorp. Het is omgeven door steile bergen en het is een héérlijke plek! In de inham waar dit alles zich afspeelt ligt een keigroot rotsblok midden in het water. Naast pakhuizen ziet men ook hier tal van "rorbuer", oftewel vissershutten. Letterlijk betekent rorbu: "de opslagplaats van roeispanen". Deze hutten werden vroeger gebruikt in het visseizoen om roeispanen, netten en ander visgerei in op te bergen. Tegenwoordig zijn het vaak vakantiehuisjes. Verder is er een visbedrijf waar één en al bedrijvigheid heerst. Ook is er een schattig winkeltje met levensmiddelen en souvenirs. Men kan hier zijn boodschappen gaan doen en even terugstappen in de goede oude tijd. Het winkeltje stamt uit 1907 maar men kan er gelukkig wel met Visa-card betalen Al honderden jaren kwamen de vissers in de winter naar Nusfjord. Het piepkleine dorpje werd in het topjaar 1908 tijdens het visseizoen bevolkt door 1.500 vissers die verdeeld waren over 362 bootjes. | | | Het is ontzettend gaaf te fietsen in dit landschap: tussen de bergen, langs de fjord en langs de Noorse Zee. Is men in de gelegenheid en leent het weer zich ervoor, dan is het echt een aanrader om dit eens mee te maken. Ramberg Gjestegård is een camping met hytter in Ramberg: 3 km ten noorden van Fredvang op het eiland Flakstadøya. Zij verhuren fietsen -en daarnaast ook nog kajaks en bootjes met of zonder buitenboordmotor-. In Ramberg is ook een supermarkt. | | We proberen een paar aktiviteiten op de twee eilanden op een rijtje te zetten, te beginnen op het zuidelijkste puntje van Moskensøya: Refsvikhula ![]() foto: olavsrosa.noDe grot Refsvikhula is 115 meter diep, 50 meter hoog en 12 meter diep. In de grot ziet men rotstekeningen uit het Stenen Tijdperk: 3.000 jaar oud. Het gebied rondom is beschermd: het is niet toegestaan hier te zijn zonder begeleiding van een gids. Moskenesstrømmen ligt tussen de eilanden Moskenesøya en Værøya en is de grootste maalstroom ter wereld. Als de stroming en de wind in dezelfde richting staan, is het gebulder van het water 5 km verderop te horen! De Turist Info in Moskenes organiseert namens diverse bedrijven bootsafari's. Deze trip combineert een bezichtiging van de maalstroom met een bezoek aan de grot. In de tocht van 6 uur is een wandeling van 1,5 uur naar Refsvikhulla inbegrepen. Men vertrekt om 17:00 uur, wellicht heeft dit tijdstip te maken met het feit dat men belooft dat de Middernachtzon in de grot schijnt. De grot Refsvikhula is bekroond met de St. Olav's Roos: een zwaarwegend kwaliteitsstempel dat unieke bezienswaardigheden met wortels in de Noorse cultuur aangeeft. | | | | | | | | | | · Lofoten Tørrfiskmuseum in Å Het Stokvismuseum toont de 1000-jarige geschiedenis van de productie van stokvis. Ook kan men stokvis proeven: Lofoten's eigen snack. | · Norsk Fiskeværsmuseum in Å Dit museum gaat over het dagelijks leven in de vissersdorpen gedurende de laatste 250 jaar. De gebouwen die tot het museum behoren staan bijeen in het centrum van Å. Een bakkerij van 160 jaar oud is nog in gebruik en men vindt er Europa's oudste nog aktieve levertraan-frabriek. Natuurlijk ontbreken de rorbuer en de Nordlandboten niet. Er worden rondleidingen gegeven, en er zijn tal van activiteiten. In de vissersboot "Glimt" kan men overnachten. | · Wandeling naar Reinebringen Reine ligt op verschillende eilanden die door bruggen met elkaar verbonden zijn. Reinebringen is een bergje (448 moh) bij het dorpje Reine. Vanaf deze top wordt het dorpje Reine het vaakst gefotografeerd, het is een spectaculair uitzichtspunt. Vanuit Reine wandelt men linksaf richting Moskenes langs wegno.E10 en neemt men het pad dat om de tunnel en langs de Reinefjord loopt. Halverwege (misschien gemarkeerd door een rode en witte wimpel?) begint het steile pad omhoog - ongeveer 2 uur heen en terug. Op een gegeven moment kan men rechtsaf naar de top van Reinebringen of linksaf via een smalle richel naar de 730 meter hoge top van Helvete. Bij mooi weer is het tochtje een must, maar bij regenachtig weer moet men het echt vergeten: veel te glibberig en gevaarlijk!! · Sund Fiskerimuseum in Sund Voor de liefhebbers: klein museum dat gaat over de motorisatie van de vissersvloot gedurende de laatste 100 jaar. Naast oude boordmotoren die nog gestart kunnen worden beschikt men ook over 10 oude Nordland-vissersboten. De smid maakt ook prachtige smeedijzeren kunstvoorwerpen die worden verkocht in het bijbehorende "Galleri Ambolten". Het museum en de gallerie trekken jaarlijks 23.000 bezoekers!! Sund ligt aan de enige weg die zuidwaarts afslaat vanaf wegno.E10 tussen Moskenes en Fredvang. | · Wandeling van Fredvang naar de baai Kvalvika We hebben dit tripje gemist, maar in Fredvang schijnen er toch bordjes naar Kvalvika te staan (als men vanaf wegno.E10 over de bruggen richting Fredvang gaat: niet doorrijden naar de Fredvang Camping maar linksaf naar het dorpje, door het dorpje, en dan begint de wandeling bij iets dat "Bergland" heet = ± 2 km. De voettocht duurt 2 à 3 uur. Men komt uit bij een mooi zandstrand. | AFSCHEID van de LOFOTEN 27 juli '04 Als we "bezig zijn" de Lofoten te verlaten, rijden we grotendeels wegno.E10, de Kong Olavs veg. Via de Nappstraumtunnel komen we eerst op het eiland Vestvågøya en daarna op Austvågsøya. Het landschap verandert: de dorpjes liggen niet meer zo ingeklemd tussen de zee en de bergen maar hebben op het land meer de ruimte en liggen ook verder uit elkaar. Het terrein wordt wat heuvelachtiger met grotere stukken grasland. De kustlijn lijkt op de scherenkust van Zuid-Noorwegen. Op het eiland Vestvågøya ligt aan wegno.E10 het "Lofotr Vikingmuseum på Borg": het vikingmuseum in Borg. Het huis van een vikinghoofdman uit de periode 500-900 is hier ooit gevonden en nagebouwd. Het is een langgerekt gebouw met zowel plaats voor de dieren als voor de mensen. Het museum laat zien hoe de Vikingen leefden en wat voor kunstzinnige voorwerpen ze maakten. Ook kan men varen met een vikingboot. | | Op het eiland Austvågsøya kan men bij Rørvik zuidwaarts afslaan op wegno.816. Men komt uit bij een paar eilandjes die samen het authentieke vissersdorpje Henningsvær vormen. | Volgt men gewoon wegno.E10 dan ligt vóór het dorpje Kabelvåg het gehuchtje Storvågan met het Lofot-Akvariet: het Lofoten Aquarium. Het toont het diepzeeleven rondom de eilanden. Men heeft 23 verschillende aquarium-bakken, daarnaast heel makke zeehonden en otters. Geopend van 1 juni t/m 31 augustus dagelijks van 10:00 tot 19:00 uur, daarbuiten van 11:00 tot 15:00 uur. | | Voorbij het dorpje Kabelvåg nemen we een kijkje in de Vågan kirke, de houten "Lofotenkathedraal" uit 1898 vlak aan zee. Er is plaats voor 1200 gelovigen en ongelovigen | konings- of kamsjatkakrab 1,8 m lang, 30 jaar oud ![]() foto: lofotakvariet.no In Svolvær vindt men aan de kade "Magic Ice", in 2004 Noorwegen's eerste ijsbar annex gallerie. Kunstenaars van over de hele wereld hebben hier prachtige ijssculpturen gemaakt. Bezoekers dienen minstens één drankje te nuttigen. Geopend van 15 juni tot 15 augustus tussen 12:00 en 23:00 uur, de rest van het jaar tussen 18:00 en 22:00 uur. | Aan de rand van het stadje ziet men het symbool van de stad: de 569 meter hoge Svolværgeita. De Geitenberg heeft twee opmerkelijke hoorns die 1,5 meter uit elkaar staan. De berg is een uitdaging voor de echte klimmers, voor het eerst is dit gelukt in 1910. Klimtouwen zijn vereist. Svolværgeita komt ook voor in de legende van Torghatten: Hestmannen de Paardeman leefde een poosje samen met Svolværgeita | | ijsbar annex gallerie in Svolvær ![]() foto: © John Inge Johansen - magic-ice.no Svolværgeita: de durfals springen van de grote hoorn "Storhorn" op de kleinere hoorn "Lillehorn" !! Een stukje Hurtigruten / door de Trollfjord (We vertellen meer over de Hurtigruten verderop in deze provincie onder Bezoek aan Vesterålen (pag.26) » ). Svolvær is ook een aanlegplaats van de Hurtigruten: de Kustexpres die vaart langs de Noorse kust. Het toeval wil dat twee hoogtepunten van deze zeereis zich in de omgeving van Svolvær bevinden. Het is niet noodzakelijk de gehele Hurtigruten-reis van Bergen naar Kirkenes en weer terug te maken: het is ook mogelijk in de ene haven aan en in de volgende haven weer van boord te gaan. Op het traject van de havenplaats Svolvær tot de havenplaats Stokmarknes = op de noordelijker eilandengroep Vesterålen vaart men de zéér nauwe Trollfjord in en uit. Het is één van de smalste fjorden van Noorwegen: 2,5 km lang en op z'n smalst 100 m breed. Dit gebeurt alleen in de zomer: van 30 april tot september, als de meeste sneeuw gesmolten en het lawine-gevaar geweken is zowel tijdens de noordgaande als tijdens de zuidgaande route verzekerd ons Hurtigruten.no per e-mail Ook vaart men door de nauwe engte Raftsundet = tussen de eilanden Austvågøya en Hinnøya | Over het uitzicht op de Trollfjord en Raftsundet vanuit Digermulen vertellen we verderop in deze provincie onder "Digermulen" (pag.24) » . | | Een enthousiast reisverslag over dit traject vindt u op | Svolvær - Stokmarknes: vertrek om 22:00 en aankomst om 01:00 uur. Stokmarknes - Svolvær vertrek om 15:15 en aankomst om 18:30 uur. Op dit forum van | Als men de auto meebrengt dient men in de meeste havens 2 uur voor vertrek aanwezig te zijn. Caravans kunnen niet mee op de boot. | | | | Trollfjord Hurtigruten in het Raftsund![]() foto: onbekend ![]() foto: © Johannes Steinbrück lofoten-online.de Behalve met de Hurtigruten-boot, kan men ook een "Trollfjord-tocht" maken middels een bootsafari. Ons zijn twee bedrijven bekend die dit organiseren: • Het bedrijf Lofotferga uit Svolvær. Zij varen met de gerestaureerde passagiersboot MF Gamle Lofotferga uit 1956, die een capaciteit heeft van 85 passagiers. Deze boot is bekroond met de St. Olav's Roos: een zwaarwegend kwaliteitsstempel dat unieke bezienswaardigheden met wortels in de Noorse cultuur aangeeft. • Het bedrijf Lofoten Explorer, ook uit Svolvær. Zij varen met kleine (maar snelle In het zomerseizoen vaart Lofoten Explorer dagelijks uit vanuit de haven van Svolvær: onder voorbehoud om 11:30 en 14:00 uur. Hoe vaak het bedrijf Lofotferga uitvaart, is ons niet bekend. Nadere info is welkom! | | | | | Heibel in de Trollfjord De Trollfjord is een belangrijke plaats in de Noorse visserij-geschiedenis. In 1880 vond er "Slaget i Trollfjorden" plaats: een heuse zeeslag die is uitgevochten tussen de vissers in "fembøringer": een grotere soort Nordlandsboot met zeil en roeispanen, en tussen vissers met moderne stoomboten. Scholen vis die de fjord in waren gezwommen werden door de vissers met de grote boten in grote sleepnetten afgevangen, dit tot groot ongenoegen van Jan met de Pet. Echter, de vissers met de kleine zeilschepen wonnen, waardoor een monopolie van rijke reders op de visvangst kon worden voorkomen. De schilder Gunnar Berg (1863 - 1893), heeft de zeeslag vereeuwigd in zijn zevenluik "Trollfjordslaget". Het wordt tentoongesteld in de Gunnar Berg Gallery, gehuisvest in Svinøya Rorbuer AS -adres: Gunnar Bergs vei 2, in Svolvær en op het eilandje Kuba = via brug te bereiken-. De schrijver Johan Bojer (1872 - 1959) heeft het gevecht in zijn roman "De laatste Viking" verwerkt. | | | | | | De kustlijn die we vandaag tot nu toe hebben gezien, lijkt zoals eerder gezegd op de scherenkust van Zuid-Noorwegen. Maar ... het wordt toch weer anders. Voorbij Svolvær nemen we vlak na het gehuchtje Sildpollneset en vóór het gehuchtje Vestpollen westwaarts wegno.? richting Laukvik. (Al met al zullen we de 45 km tot Fiskebøl door bijna een niemandsland rijden). Zo'n 10 km na Vestpollen ligt de Sandsletta Camping. Na nog eens 7 km ziet men aan een zijweggetje het dorpje Laukvik liggen met hier de Skippergaarden Camping: een kleinschalige camping met 5 hytter en "rom". We zijn niet naar Laukvik toegereden, maar we kunnen wel vertellen dat het wonderbaarlijk afgelegen ligt. Dat hier mensen wonen verbaast ons werkelijk. Op de website van Laukvik lezen we echter dat de Laukvik-vikingen zich prima schijnen te redden. In de haven liggen 15 vissersboten en de 450 inwoners hebben de beschikking over een kruidenier, een restaurantje, een bibliotheek en een schooltje. Sinds juli 2007 hebben de Nederlanders Rob en Therese hier het Polarlightcenter geopend. In de zomer worden op afspraak lezingen gehouden, van september tot april gaan zij met de gasten 's avonds naar donkere plekken, zoals op het strand, om daadwerkelijk het noorderlicht te zien. Met geavanceerde apparatuur kunnen de tijdstippen dat het Noorderlicht zich voordoet, voorspeld worden. Het gehele jaar bieden zij accomodatie aan. | | | | | Laukvik: wonderbaarlijk afgelegen ![]() foto: laukvik-lofoten.no Vanaf Laukvik wordt het weer helaas minder: regen tot 's avonds laat. We rijden langs de Hadselfjord en hier en daar liggen de bergen weer dicht aan zee. Toch zien we ook kleine zandstrandjes, stukjes moeras en nog een stukje duinen. De weg wordt ook minder: grind. Wellicht is dit de onderlaag voor een verharde weg die spoedig wordt aangelegd, of is dit een ijdele hoop? Op het hele stuk zien we toch héél af en toe hier en daar een enkel huis (maar ja, het stuk gaat wel over 30 km!). We rijden om twee inhammen heen, deze heten Grunnførfjord en Morfjord. In Fiskebøl nemen we de veerboot over de Hadselfjord naar Melbu. Dit betekent het einde van ons Lofoten-verhaal: Melbu ligt op het eiland Hadseløya dat behoort tot de eilandenreeks Vesterålen. | · Tegenwoordig kan men bij Fiskebøl oostwaarts rijden op wegno.E10 en zo de Lofoten via het traject Lofast verlaten zonder om te moeten rijden via Vesterålen of zonder de veerboot te moeten nemen van Svolvær naar Skutvik. Via Lofast rijden scheelt 40 km en één overtochtje. Skutvik ligt op het schiereiland Hamarøya en is te bereiken door op wegno.E6 bij Ulvsvåg af te slaan westwaarts op wegno.81. wegno.E6: de schier eindeloze zuid/noord-weg die loopt van zelfs het Zweedse Trelleborg (ten zuiden van Malmö) tot het Noorse Kirkenes aan de Barentszee bij de Russische grens. Het Lofast-project moest 28 km overbruggen, voornamenlijk ondertunnelen: de langste tunnel is Sørdalstunnelen met 6,3 km. Op de site van vegprosjekt.info ziet men dat het resultaat met tal van tunnels en bruggen/bruggetjes indrukwekkend is. | | · Rijdt men bij Fiskebøl oostwaarts op wegno.E10, dan gaat men voorbij het dorpje Hanøyvika over het water Raftsundet via de Raftsundbru (= 20 km vanaf Fiskebøl). Neemt men gelijk wegno.? rechtsaf/zuidwaarts -dus aan de oostoever van de nauwe engte Raftsundet- dan is er (na ± 9 km) in Raften vlak langs het water de "Raftsundet Camping" voor tenten en campers. Bij het verderop-gelegen punt Trennstrand ziet men de ingang van de Trollfjord. Dit is de smalle en korte fjord waar de Hurtigruten-boten in- en uitdraaien, zoals we eerder vertelden in deze provincie onder Een stukje Hurtigruten / door de Trollfjord (pag.21) » . Blijft men wegno.? langs het Raftsundet nog eens 13 km vervolgen, dan komt men uit bij het kerkdorpje Digermulen met 350 inwoners De omgeving schijnt spectaculair te zijn, bovendien zijn de bergen aan deze kant niet zo hoog dus een uitstapje is makkelijk gemaakt. · behalve "Raftsundet Camping" zijn er geen hotels of andere campings in Digermulen, maar privé worden wel rom of hytter verhuurd. · op | | | | | | De gemarkeerde wandeling "Keisermarsjen i Digermulkollen" beloofd een mooi uitzicht over Raftsundet. Heen en terug duurt 3 uur, de wandeling begint tegenover de oude supermarkt. De route is vernoemd naar de Duitse keizer Wilhelm II: "de grondlegger van het Lofotentourisme". | De omgeving leent zich ook prima voor een fietstochtje!!! Men kan verder zuidwaarts rijden -ook per auto- t/m het eilandje Årsteinen aan de Vestfjord: het is maar 10 km² groot en biedt práchtige zandstrandjes bij mooi weer. "Landschaftlich bestimmt eine der schönsten Fahrradwege in den Lofoten". De reis kan men alleen voortzetten door weer terug te rijden naar Digermulen en nogmaals langs het Raftsund noordwaarts te gaan. Vervolgens kan men weer westwaarts naar Fiskebøl of oostwaarts het in 2007 geopende traject Lofast rijden. De eilandengroep Vesterålen delen de eilanden Hinnøya en Vestvågøya met de Lofoten. Daarnaast omvatten ze nog drie grote eilanden: Hadseløya, Langøya en Andøya. Op Vesterålen zijn de wegen meer vertakt als op de Lofoten -daar hoofdzakelijk wegno.E10-. Het landschap is minder grillig en ruw. Helaas regent het, dus vlug maar door. We verbazen ons er sterk over dat hier, zo ver boven de Poolcirkel en 's winters pikkedonker, nog zoveel mensen wonen. Grotere dorpen die leven van de export en voor zover wij kunnen bekijken samen een gezonde economie draaien. | | | Stokmarknes: geboorteplaats van de Hurtigruten Stokmarknes op het eiland Hadseløya is een aanloophaven van de Hurtigruten en er staat ook het Hurtigrutenmuseum. De oprichters van de rederij die het in 1893 aandurfden ook in de winter een veerdienst langs de Noorse kust te onderhouden, hielden kantoor in Stokmarknes. op de wal M/S Finnmarken uit 1956 Op de wal ligt als onderdeel van Hurtigrutemuseet een oud schip: -de 2e- M/S Finnmarken.aan de wal M/S Finnmarken uit 2002 (de laatste met zwembad ![]() foto: © Uwe Logemann w3com.de/uwe.logemann | | Het klinkt onwerkelijk, maar een gedeelte van de 1e M/S Finnmarken uit 1912 werd onlangs weergevonden in Beekbergen waar het werd gebruikt als hotel bij het paardensportcentrum "Riant". In 2003 is dat deel naar Stokmarknes getransporteerd (twee dekken, tien hutten, twee salons en een trap). Hurtigruten: een zegen voor Noorwegen Hurtigruten, "de snelle route" of "Kustexpres," is een zeer oude Noorse veer- en transportdienst. In 1893 sloot de Noorse regering een contract met de rederij Vesteraalens Dampskibsselskap. Men diende in de zomer een wekelijkse dienst tussen Trondheim en Hammerfest en in de winter een wekelijkse dienst tussen tussen Trondheim en Tromsø te verzorgen. Al snel werd de veerdienst uitgebreid door meer rederijen deel te laten nemen en door met meer schepen te gaan varen. In 1898 ging men tot Bergen in het zuiden en in 1914 ging men tot Kirkenes in het noorden: de havens die tot heden ten dage de route bepalen. Er brak een heel nieuw tijdperk aan voor de afgelegen kustgemeenschappen: passagiers en post arriveerden voortaan al binnen een paar dagen op plaats van bestemming. Voorheen had bijv. de post in de zomer drie weken en in de winter vijf maanden (!!) nodig om van Trondheim in Hammerfest te komen. Tegenwoordig wordt de post niet meer verzonden per Hurtigruten. Wel transporteert men veel van wat de Noorse kustbewoners nodig hebben, zoals tractoren, bouwmateriaal, sneeuwscooters, bloemen en voedsel. Ook is het voor veel kustbewoners nog steeds de enige manier om hun dorp te bereiken als in de winter de wegen geblokkeerd zijn en vliegverkeer onmogelijk is. | | Hurtigruten: de mooiste zeereis ter wereld De Hurtigruten voorzag al snel een grote bron van inkomsten via het tourisme: in 1894 werd de eerste Engels-talige brochure al uitgegeven. Heden ten dage een zeereis maken met de Hurtigruten schijnt een onvergetelijke ervaring te zijn, die echter niet te vergelijken is met een "cruise". De schepen (ontworpen zowel voor het goederentransport als als drijvend hotel) varen én op zee én dringen door tot diep in de fjorden. Ze leggen aan in kleine dorpen waar geen enkel cruiseschip bijkan. Elke dag van het jaar verlaat er een schip van de Hurtigruten de haven van Bergen om op te stomen naar het noorden. Gelijktijdig varen er elf schepen langs de kust, verdeeld over het traject Bergen - Kirkenes. Na elf dagen is men dus ook weer terug in Bergen | | | | | | | | Hurtigruten: kost dat ook iets? Het is niet noodzakelijk om de hele reis van Bergen naar Kirkenes en weer terug te maken. Men kan ook een gedeelte van de reis doen (zelfs een dágje meevaren), of een dag later met een andere boot verderreizen. De auto kan wel, de caravan kan niet mee op de boot. Brengt men de auto mee, dan dient men in de meeste havens 2 uur voor vertrek aanwezig te zijn. Boekt u via Norske.nl een traject op de zuidgaande route, met minimaal 2 nachten aan boord dan is het vervoer van de auto in 2009 gratis. | | UITSTAPJES op VESTERÅLEN Als we Stokmarknes verlaten gaan we eerst over de Børøybru -336 m lang en 15 m hoog, over het Børøysundet tussen Hadseløya en het kleine eilandje Børøya-. Vervolgens komt de wonderschone Hadselbru: met 27 peilers 1.011 m lang en 30 m hoog over het Langøysundet van het eilandje Børøya naar Langøya (namen kloppen!!). Tussen Sortland op Langøya en Strand op Hinnøya ligt over het Sortlandsundet weer zo'n hoge brug, maar dan nog iets steiler: met 30 m hoog en 961 m lang de Sortlandsbru. De Sortlandbru is het noordelijkste puntje van onze reis en we zijn nu 3.903 km onderweg. Vanaf nu gaan we weer naar het zuiden, naar huis. Nyksund: har man sett stedet en gang, kan man ikke glemme det... . Nyksund: heeft men het ooit gezien, dan zal men het nooit vergeten... . het voormalige spookdorpje Nyksund ![]() foto: © Ralf Krapp - commons.wikimedia.orgBij Sortland 50 km noordwaarts via wegno.'s 820 en 821 tot Øksnes en dan noordwestwaarts via een niet al te beste kustweg komt men uiteindelijk terecht in het dorpje Nyksund. Voorheen was dit een vissersdorpje, maar het haventje werd te klein toen de vissersboten groter werden. Eén en ander werd voor de overheid te kostbaar en bovendien beschikte het nabijgelegen Myre over een goed bereikbare haven. In 1972 verleende de overheid subsidie aan de laatste 150 inwoners om te kunnen verhuizen en iedereen vertrok, de meesten naar Myre. Behalve de oude smit: tot zijn dood in 1985 weigerde hij te verkassen. De overheidspremie behelsde één clausule: de eerste 30 jaar mocht men niet terugkeren. Nyksund werd min of meer vergeten: er kwam niemand meer en het werd een spookdorpje. In de jaren tachtig kwam een Duitse tourist langs en die kon het allemaal niet aanzien: Karl Heinz Nickel -overleden in 2001- zorgde ervoor dat van wereldwijd vrijwilligers naar Nyksund kwamen om het op te knappen. Er was al electriciteit, maar nu heeft men ook telefoonverbindingen en heet stromend water. Het zal nooit weer een vissersdorpje worden, maar het leeft weer en telt in 2008 16 inwoners. Nyksund heeft een café, winkeltje, gallerie en museum. | | | · De Dronningsruta wandelen De “Dronningsruta” is een wandeltocht tussen Nyksund en Stø. Heen en terug is 15 km en duurt ± 6 uur. De tocht gaat over het vlakke terrein langs de zee, maar ook de bergen in tot op 500 m hoogte. De wandeltocht is vernoemd naar de huidige koningin Sonja: zij liep deze tocht in 1994 (koningin = dronning). Er is ook een Dronningsruta in de provincie Møre og Romsdal: de touristische autoroute wegno.655 door het Nibbedal en het Norangsdal. We hebben er meer over verteld eerder in ons verhaal onder 2.5 provincie Møre og Romsdal II (pag.2)» . -Nyksund - Stø = 25 km: vanuit Nyksund terugrijden zuidwaarts en dan vóór Øksnes de weg rijden linksaf/noordoostwaarts tot 'ie ophoudt in Stø-. Stø is een klein dorpje met een vissershaven, een eigen visafslag en één van de oudste kerkjes van Noorwegen: Langnes Kirke uit 1500. Op het eiland Anda Fyr 5 km ten noordwesten van Stø vindt men zee-arenden, de grootste papagaaiduikers-kolonie van Noord-Noorwegen en de grootste zeehonden-kolonie van de regio. | | | Musea in Andenes (op het eiland Andøya) Gaat men van Sortland op Langøya naar Strand op Hinnøya, dan kan men 100 km linksaf/noordwaarts via wegno.82 naar Andenes op het eiland Andøya. Hier kan men een bezoek brengen aan het "Norske Hvalsenter". Hier doet men onderzoek naar en geeft men uitleg over de diverse walvissoorten. Ook organiseert men walvissafari's. Het Noorderlichtcentrum is geopend van 20 juni tot 15 augustus en is twee uurtjes per dag open: van twaalf tot twee. In Andenes is tevens gevestigd "Andøya Rocket Range (ARR)": het noordelijkste lanceerplatform voor raketten en research-ballonnen ter wereld. Of het ook een touristische (bezoekers) functie heeft, is ons niet bekend. | | | Papegaaiduikers op Bleiksøya 10 Kilometer ten zuidwesten van Andenes ligt het dorpje Bleik. Hiervandaan wordt dagelijks een 1½-uur durende boottocht gemaakt naar de papegaaiduikers en zee-arenden op het eiland Bleiksøya. Vertrek 1 - 25 juni om 15:00 uur Vertrek 26 juni - 15 augustus om 13:00 en 15:00 uur. | AFSCHEID van VESTERÅLEN We zijn dus net tussen Sortland en Strand de Sortlandbru overgereden: het noordelijkste puntje van onze reis, vanaf nu gaan we weer naar het zuiden - naar huis. We rijden wegno.E10 door vrijwel onbewoond gebied dat deels weer bergachtig is. 20 Kilometer zuidelijker komen we terecht in een stukje van de provincie Troms. We treffen Hinnøy Senteret: Kafetaria, Motell, Camping, Buurtsuper og Benzinepomp. Van de camping is weinig gemaakt, maar omdat het pijpestelen regent zoeken we niet verder. Geen electriciteit, wel een warme douche en dus ook warm water voor een kop "hete" thee: we redden ons | Onze afstand tussen Fredvang en "Hinnøy Senteret" is ca. 250 km. 28 juli '04 De volgende dag gaan we weer door. Al gauw draait wegno.E10 de provincie Nordland weer in. Het traject is vanochtend niet zo spectaculair, maar dat komt wellicht ook door het nog steeds druilerige weer. Aan het zuidelijkste puntje van de Gullesfjord ligt de Gullesfjordbotn Camping (met hytter). Een paar kilometer verderop loopt sinds de winter van 2007 rechtsaf/westwaarts de gelijknamige wegno.E10, via het Lofast-traject naar Fiskebøl. | Voorbij Bjerkvik treffen we weer de bekende wegno.E6 vooruit dan: nog één keertje: wegno.E6: de schier eindeloze zuid/noord-weg die loopt van zelfs het Zweedse Trelleborg (ten zuiden van Malmö) tot het Noorse Kirkenes aan de Barentszee bij de Russische grens
We komen terecht in Narvik, de stad met de grote doorvoerhaven voor het ijzererts uit Zweden. In de haven aan de Ofotfjord liggen grote schepen te wachten om geladen te worden. De laatste jaren groeit ook het tourisme in deze omgeving. In de zomer zijn de bergen in trek bij wandelaars en mountainbikers, in de winter wordt er geskied. 800 Meter verwijderd van het centrum kan men met de kabelbaan Fjellheisen in 7 minuten naar de Fagernessfjell (656 moh). Er is een bergrestaurant en liefhebbers kunnen hanggliden of paragliden. In de zomer blijft de kabelbaan 's avonds extra lang open: 15 juni - 1 augustus: 10:00 - 01:00 uur, 2 - 31 augustus: 13:00 - 21:00 uur. | | | (rallaren = 5000 !! arbeiders die de spoorlijn hebben aangelegd). Rallarvegen is een karrespoor dat ooit door de arbeiders is gebruikt bij de aanleg van de spoorlijn (= banen): de Ofotbanen tussen Narvik en het Zweedse Kiruna die in 1902 in gebruik werd genomen. Tegenwoordig is het een cultuurhistorisch wandel- en fietspad tussen het (hogergelegen) Zweedse Abisko en het Noorse Rombak(sbotn), = 72 km. Het autovrije traject loopt door bergachtig gebied en kent mooie afdalingen. Vanaf het station Rombak(sbotn) kan men de mountainbike meenemen in de trein naar één van de volgende stationnetjes en dan terugfietsen tot station Rombak(sbotn), gelegen aan de baai die Rombaken heet | Rombak(sbotn) is met de auto te bereiken door vanuit Narvik wegno.E6 noordwaarts te rijden en dan voor de Romsbakbrua (die overbrugt het water Rombaken) rechtsaf/oostwaarts af te slaan. Er is ook een Rallarvegen bij Flåm; we hebben er meer over verteld eerder in ons verhaal onder 2.4 provincie Sogn og Fjordane III (pag.5)» . | | | Vanaf Narvik klaart het weer op en de omgeving wordt weer geweldig. We stappen heel vaak uit de auto voor het nemen van een kijkje of het schieten van een foto. Een heel stuk volgen we de Ofotfjord. Er zijn diverse campings maar die zijn naar onze smaak te dichtbevolkt en dus rijden we rustig door. We voelen hier werkelijk "het mysterieuze noorden": grillig doch vriendelijk gevormde bergkammen dicht langs het water. In de Efjord liggen de twee kleine eilandjes Storøya en Hallvardøya en dus zijn er drie bruggen nodig om aan de overkant te komen (resp. 551, 143 en 162 m lang). | Neemt men direct daarna wegno.827 linksaf/zuidwaarts dan komt men 15 km verderop onderlangs bij de berg Stetinden aan de Stefjord enerzijds en aan het meer Koppvatnet anderzijds: een berg die 1.392 m hoog oprijst uit zee. De top vormt een plat plateau en de berg wordt ook wel "gudenes ambolt" oftewel "het aambeeld van de goden" genoemd. Voor de Samen is de berg heilig en zij noemen hem "Státtáchåkkå". In 2002 is de Stetind onofficieel verkozen tot de nationale berg van Noorwegen. Nordland Adventures organiseert tochten: ook voor diegenen zonder klimervaring. Zelf moet men alleen voor goede schoenen en een nog betere lichamelijke conditie zorgen, zij voorzien in een klimuitrusting. Men is 12 uur onderweg, na afloop per persoon 2.500 NOK armer (min. 2 pers) en wellicht/hopelijk een ervaring rijker | | | Vervolgt men na die drie bruggen over die twee eilandjes wegno.E6, dan kan men vanaf een parkeerplaats 5,5 km verderop een wandeling van 4 uur -heen en terug- naar de berg Eidetinden maken. Wij kennen 'm alleen zoals op de foto rechts: hieronder: toen we stonden te wachten bij het veer Skarberget naar Bognes keken we achterom en daar lag 'ie: een bijzondere berg met naar het leek wel een handgemaakte schoorsteen eraan vast. Eenmaal weer thuis in Nederland stuitten we op de foto van Rolf Jenssen. Eerst dachten we dat het de "Flydalsjuv", de rots van Geiranger uit 1.6 provincie Møre og Romsdal I (pag.29) » , was (dubbelganger ... Ter verduidelijking voegen we een kaartje ("Kaarten Eidetinden") » bij voor de wandeling naar Eidetinden. De overhangende rots bij de Eidetind komt men dan tegen in de buurt van de schoorsteen. | | We moeten nog één veerpont nemen: 25 minuten van Skarberget naar Bognes over de prachtige Tysfjord. Al snel treffen we het door ons zeer gewaardeerde "Tysfjord Turistsenter" in Storjord i Tysfjord er ligt ook een Storjord net boven de Poolcirkel, ook aan wegno.E6. Storjord bestaat uit 30 goed onderhouden huizen, gebouwd tegen de berghelling met uitzicht op de Tysfjord. Hier blijven we de komende twee dagen. Het is een mooie locatie met prima voorzieningen en een prachtig uitzicht, we hebben er het mooiste weer en het blijkt ook nog de goedkoopste camping van de hele vakantie te zijn Tysfjord Turistsenter is bekend van de orka-safari's die men vanaf eind oktober tot begin januari organiseert: orka's, de grote zwart-witte walvissen die dan leven van de haringen die kuit komen schieten in de Tysfjord. In de ontvangsthal staan veel opgezette dieren, waaronder ook een tweemanshoge ijsbeer. | | Onze afstand tussen "Hinnøy Senteret" en Storjord i Tysfjord is ca. 283 km. Die twee dagen aan de Tysfjord ... 29 + 30 juli '04 Mensen mensen: wat een heerlijke en heerlijk luie dag! Alleen maar kijken naar de meest bijzondere bergtoppen. Duizend jaar geleden zal het leven op een dag als deze vast net zo goed geweest zijn, zó goed voelt het "mysterieuze noorden". De Vikingen zullen toen toch ook wel eens een vrije dag hebben gehad? Slenteren langs het water ... . Ook hier uitkijken voor de meeuwen die aan willen vallen ... . Het is 30 juli en 's nachts wordt het nog steeds niet donker, hooguit dat het een beetje schemert. Het is een aparte sfeer, gehuld in een bijzonder soort daglicht. Als u 's zomers in het noorden bent geweest dan begrijpt u helemaal Onze wandeling door Tiltvika Naturreservat De volgende dag is de lucht weer staalblauw en we gaan aan de wandel van 11:00 tot 16:00 uur. De bergrug achter de camping lonkt en we zijn nieuwsgierig naar wat er achter zit! We nemen zo maar een paadje omhoog. Onderweg snoepen we van de bosbessen en zien we alsnog routepijltjes: waarheen ze verwijzen weten we niet. Op goed geluk kiezen we een route en op goed geluk raken we die ook weer kwijt ... . Uiteindelijk komen we natuurlijk toch gewoon boven. Een stevige klauterpartij wordt beloond met een fraai uitzicht over de Tysfjord, met een mooie picknick en met een nog beter gevoel. De bodem is bedekt met de mooiste mossoorten en kleine struikjes verschaffen ons schaduw. We horen echo's van mensenstemmen maar we zien niemand. We hadden min of meer verwacht dat achter deze berg nog meer bergtoppen zouden oprijzen. Niets is minder waar. We lopen door naar de andere kant van de bergtop en dan ligt beneden ons één van de meest idyllische plekjes die we deze vakantie zijn tegengekomen. Een stukje grasland en een zandstrandje liggen aan een prachtige baai met het mooist blauwe water. Het blijkt de baai Tiltvika te zijn en de omgeving is een beschermd natuurreservaat (vik = baai). Aan de overkant zien we de contouren van Vesterålen. Met een voldaan gevoel gaan we terug naar de tent. We nemen zo maar een paadje omlaag ... . Het was helemaal top! 31 juli '04 De volgende dag vertrekken we voor wat weer een prachtig ritje blijkt te worden. Grotendeels trekken we over de hoogvlakte, het wijdse landschap waar we zo van houden. Regelmatig maken we "ups" en "downs", soms tot wel 9%. Dit duurt tot het stadje Fauske. Slaat men in Fauske linksaf/oostwaarts af op wegno.830, dan rijdt men eerst langs het meer Storvikbukta, vervolgens langs het meer Lanvatnet en na totaal 39 km komt men in het dorpje Sulitjelma. Hier kan men een kopermijn bezoeken: in mijnwerkerskleding gaan de bezoekers 1,5 km diep in de berg, de tocht duurt 2 tot 4 uur. In deze omgeving ligt ook de berg Suliskongen. Volgens de legende van Torghatten » was Suliskongen de Koning van Sulis (Sulitjelma). "Nu en dan gniffelde hij in zijn baard, wetend dat alleen hij wist dat de bergen onder zijn voeten grenzeloze rijkdommen herbergden in de vorm van kopererts en andere belangrijke metalen." | Na Fauske komen we bij de huchtjes Nesby en Medby op "bekend terrein". Hier ligt westwaarts zijwegno.812 die we acht dagen geleden (pag.8) » hebben gereden richting de Saltstraumen. Wegno.E6 die we nu verder naar het zuiden vervolgen rijden we dus voor de tweede keer. Hoewel het pas een week geleden is, lijkt de route toch weer nieuw voor ons. We rijden door tot 19 km ten zuiden van de Poolcirkel en kamperen op de Krokstrand Camping in Storforshei. De meeste kampeerplekken liggen tussen de bomen, maar we treffen het: een A-lokatie direct aan het riviertje! | | Onze afstand tussen Storjord i Tysfjord en Storforshei is ca. 284 km. |
N O R D L A N D | |||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
| N O R D L A N D | ||||||||||||
![]() Midden-Noorwegen / Midt-Norge
(wordt ook wel Trøndelag genoemd): 2.13 provincie Nord-Trøndelag II - op de terugweg De provincies Sør-Trøndelag en Nord-Trøndelag worden uitgebreid belicht in één brochure "Trøndelag", die bij de Turist Info in Noorwegen vrij verkrijgbaar is.
| | |
· Het provinciehuis staat in Steinkjer.· De provincie Nord-Trøndelag maakt deel uit van de regio Midt-Norge -ook wel Trøndelag- (= Sør-Trøndelag + Nord-Trøndelag). · Nord-Trøndelag kent vier districten: Namdalen » Innherred » Stjørdalen » en Fosen » . | | | Gemeentelijke samenwerkingsverbanden: | Midtre Namdal Regionråd op midtre-namdal.no » | Indre Namdal Regionråd op indre-namdal.no » | INVEST-samarbeidet op steinkjer.kommune.no » | Ytre Namdal Regionråd op utvikling.ytrenamdal.no » | Værnes Regionråd op stjordal.kommune.no » | Innherred Samkommune op innherred-samkommune.no » | Fosen Regionråd op fosen.net » | Samarbeidsutvalget for Trondheimsregionen op trondheim.kommune.no » Het provinciewapen toont een gouden kruis tegen een zilveren ondergrond:
volgens de overlevering droeg Olav Haraldsson (later "Olav de Heilige") in "de Slag van Stiklestad op 29 juli 1030" een wit wapenschild met daarop een gouden kruis.We vertelden meer over Olav de Heilige eerder in ons verhaal onder 2.9 provincie Sør-Trøndelag I (pag.6) » . Over de Slag bij Stiklestad vertelden we eerder onder 2.10 provincie Nord-Trøndelag I (pag.10) » . De combinatie van alleen goud en zilver is volgens de heraldische regels sinds 1150 verboden. Dit verbod geldt echter niet voor de wapenschilden van "Het Koninkrijk Jeruzalem" en de paus. Ook worden uitzonderingen gemaakt voor die gevallen waarin wordt verwezen naar een heilige. | St. Olav is de beschermheilige van Noorwegen en van de beeldhouwers, tevens wordt hij aangeroepen bij moeilijke huwelijken... . | DE THUISREIS Op de terugweg zuidwaarts rijden we dezelfde wegno.E6 als op de heenweg. De route lijkt voor ons nieuw. Echter, we zouden u toch weer hetzelfde verhaal vertellen als onder 2.9 - 2.10 provincie Sør-Trøndelag I en Nord-Trøndelag I » . Daarom houden we het kort: Als alternatieve thuisroute is er nog ons hoofdstuk "Kystriksveien = rv17 Steinkjer - Bodø: de mooiste kustweg ter wereld" » 1 aug. '04 Op de terugweg maken we een overnachting op de Nyheim Camping in Namsskogan. Er staan kleinere en grotere hytter en voor de kampeerders is er ook alle ruimte. We hebben een plekje direkt aan de rustige Namsen-rivier. Het is een mooie dag en we gaan het warme water in: een zwempartij met een gouden randje. Moederziel alleen in zo'n grote rivier en de koning te rijk! | Onze afstand tussen Storforshei en Namsskogan is ca. 285 km. |
||||||||||||
N O R D - T R Ø N D E L A G |
||||||||||||
| N O R D - T R Ø N D E L A G |
||||||||||||
![]() Midden-Noorwegen / Midt-Norge
(wordt ook wel Trøndelag genoemd): 2.14 provincie Sør-Trøndelag II - op de terugweg De provincies Sør-Trøndelag en Nord-Trøndelag worden uitgebreid belicht in één brochure "Trøndelag", die bij de Turist Info in Noorwegen vrij verkrijgbaar is.
| | |
· Het provinciehuis staat in Trondheim.· De provincie Sør-Trøndelag maakt deel uit van de regio Midt-Norge -ook wel Trøndelag- (= Sør-Trøndelag + Nord-Trøndelag). · Sør-Trøndelag kent vijf districten: Fosen » Trondheim / Klæbu » Stjørdalen » Gauldalen » en Orkdalen » . | | | Gemeentelijke samenwerkingsverbanden: | Samarbeidsutvalget for Trondheimsregionen op trondheim.kommune.no » | Fosen Regionråd op fosen.net » | Fjellregionen op fjellregionen.no » | Regionrådet for Værnesregionen op stjordal.kommune.no » Het provinciewapen toont twee rode gekruiste bijlen met daartussen een rood kruis, dit alles tegen een gouden achtergrond. Het geheel is gebaseerd op het zegel van Gaute Ivarsson, aartsbisschop van Trondheim tussen 1475 en 1510.| De twee bijlen zijn het symbool van het martelaarschap van Olav Haraldsson (later "Olav de Heilige"): op 29 juli 1030 werd hij in "de Slag bij Stiklestad" (= prov. Nord-Trøndelag) met een bijl dodelijk verwond. We vertelden meer over Olav de Heilige eerder in ons verhaal onder 2.9 provincie Sør-Trøndelag I (pag.6) » . Over de Slag bij Stiklestad vertelden we eerder onder 2.10 provincie Nord-Trøndelag I (pag.10) » . Noorse Kerk ![]() Horda- landOok de provincie Hordaland en de Noorse (staats-)Kerk hebben twee bijlen in hun wapen. | | St. Olav is de beschermheilige van Noorwegen en van de beeldhouwers, tevens wordt hij aangeroepen bij moeilijke huwelijken... . | 2 - 4 aug. '04 Vervolgens hebben we drie overnachtingen bij Hotel Imi Stølen, 3 km ten noorden van het centrum van Oppdal. Bij het hotel wordt ook camping gehouden en er worden hytter verhuurd. | Onze afstand tussen Namsskogan en Oppdal is ca. 402 km. Oppdal: onze wandeling naar de sneeuw Op een ochtend gaan we om 11:00 uur wandelen, om 17:00 uur zullen we weer terug zijn. Het weer is prima: echt korte-broeken-weer. De vriendelijke hotelhouder wijst ons de richting naar waar we een pad bergop kunnen vinden. Tot ver op de helling staan de mooiste (vakantie)huizen. Hier en daar is het best wel steil. Eerst komen we door een bijzonder kreupelbos, vervolgens is er niets dan de kale berg. De witte wolkjes lijken nu heel dichtbij. Uiteindelijk komen we terecht in de sneeuw en natuurlijk willen we die "aan den lijve ondervinden". Al zeggen we het zelf: we maken een paar mooie buikschuivers Hierna moeten we nog helemaal terug. Voor de afdaling kiezen we niet voor hetzelfde stuk maar we proberen het smeltwater te volgen. Schapen lopen er ook, en wat zij kunnen kunnen wij toch ook? Als echte berggeiten dalen we af door van de ene rots op de andere te stappen. We zijn relaxed en gelukkig en het komt goed! |
||||||||||||
S Ø R - T R Ø N D E L A G |
||||||||||||
| S Ø R - T R Ø N D E L A G |
||||||||||||
![]() Oost-Noorwegen / Austlandet 2.15 provincie Akershus |
|
· Het provinciehuis staat vreemdgenoeg buiten de provincie,en wel in het nabijgelegen Oslo: Oslo is een zelfstandige provincie. · De provincie Akershus maakt deel uit van de regio Østlandet (= Akershus + Buskerud + Hedmark + Oppland + Oslo + Telemark + Vestfold + Østfold). · Akershus kent drie districten: Romerike » Follo » en Akershus Vest » . | | | Gemeentelijke samenwerkingsverbanden: | Samarbeidsrådet for Nedre Romerike op sfnr.no » | Øvre Romerike Utvikling's nettsted op oru.no » | Vestregionsamarbeidet op vestregionen.no » | Follorådet op folloportalen.no » | Samarbeidsalliansen for Osloregionen op osloregionen.no » Het provinciewapen toont een zilveren trapgevel tegen een blauwe achtergrond. Het geheel verwijst naar het silhouet van "Akershus Festning": een kasteel met een zwaar fort eromheen waarnaar ook de provincie is vernoemd.Akershus kwam als provincie tot stand rond 1450 - 1500. Het gebied was toen echter veel groter dan tegenwoordig: zowel de huidige provincies Hedmark, Oppland, Buskerud en Oslo vielen destijds onder Akershus. Zo kon het ook gebeuren dat de "naamgever" van de provincie: "Akershus Festning" in de tegenwoordige provincie/stad Oslo staat. Akershus Festning is een middeleeuws kasteel dat in opdracht van koning Haakon V "de Oudere" in 1299 werd gebouwd op een heuvel bij de haven van Oslo. Later is er ook een fort omheen gezet: het geheel werd voltooid in 1592 onder leiding van Christiaan IV van Denemarken. Deze koning liet vervolgens het kasteel verbouwen in renaissancestijl. Akershus Festning is nog steeds militair terrein (de Noorse defensiestaf is er gehuisvest), maar het is ook opengesteld voor het publiek. Het wisselen van de wacht bij de hoofdpoort gebeurt iedere dag om 13:30 uur. In het fort is het Noors verzetsmuseum gevestigd: het geeft een overzicht van de Duitse bezettingsjaren. Vanaf het kasteel heeft men een prachtig uitzicht over de haven en fjorden van Oslo. Het kasteel ligt op loopafstand van "Rådhuset" = het stadhuis. | 5 - 6 aug. '04 De dag van vertrek uit Oppdal begint bewolkt maar zal weer stralend eindigen. De gehele dag rijden we wegno.E6. Na de schitterende hoogvlaktes tot Dombås rijden we door het Gudbrandsdal: een heel vriendelijk glooiend landschap met grote stukken grasland. Via Lillehammer en Hamar rijden we langs Oslo. Van Oslo naar het zuiden kan men ook een stuk wegno.E18 volgen totdat deze op 19 km aansluit op wegno.E6 -E18 gaat door naar Zweden-. Vanaf hier 4,5 km zuidelijker is er een afslag westwaarts op wegno.23 die op een gegeven moment door de 7,2 km lange Oslofjordtunnel onder de Oslofjord doorgaat (men betaalt 55 NOK tol). De tunnel heeft een max. hellingsgraad van 7% en het diepste punt van de tunnel ligt 134 m onder zeeniveau. Voorbij de tunnel loopt wegno.23 in de provincie Buskerud en komt uit in de stad Drammen. | Drøbak: het dorp van de Kerstman Vlakbij ligt het dorpje Drøbak, dit is het makkelijkst te bereiken door op wegno.E6 de afslag westwaarts te nemen op wegno.153 en deze 10 km te volgen. Drøbak ligt aan de Oslofjord, waar deze op z'n smalst is. De Drøbaksund is een zeventien kilometer lange engte tussen Drøbak en Hurum aan de overkant: het verdeelt de fjord in een noordelijke binnen- -Indre Oslofjord- en een zuidelijke buitenfjord -Ytre Oslofjord-. Drøbak heeft een beschermd dorpsgezicht met veel pittoreske oude huisjes. Aan de haven vindt men de 3 vrolijke zeemeerminnen die de wacht houden: "Muntre Havfruer ved Drøbak". "Hier woont ook de Kerstman Het adres van de Kerstman: Julenissen, N-1440 Drøbak, Norway. Tregaarden’s Julehus is een winkeltje met kerstartikelen, het gehele jaar geopend. | | | |
||||||||||||
A K E R S H U S |
||||||||||||
| A K E R S H U S | ||||||||||||
| A K E R S H U S | ||||||||||||
![]() Oost-Noorwegen / Austlandet 2.16 provincie Østfold |
|
· Het provinciehuis staat in Sarpsborg.· De provincie Østfold maakt deel uit van de regio Østlandet (= Akershus + Buskerud + Hedmark + Oppland + Oslo + Telemark + Vestfold + Østfold). · Østfold kent vier districten: Indre Østfold » Haldenregionen » Nedre Glomma » en Mosseregionen » . | | | Gemeentelijke samenwerkingsverbanden: | Nedre Glomma Regionråd op = geen website » | Indre Østfold Regionråd op smaalensveven.no » | Regionrådet for Mosseregionen op mosseregionen.no » Het provinciewapen toont twee diagonale goudkleurige punten met daartussen een goudkleurige vlamvormige punt tegen een rode achtergrond. Gezamenlijk staan ze voor de zonnestralen bij zonsopkomst in het oosten: de buitenste twee voor het zonlicht en de middelste voor de zonnewarmte. Het geheel verwijst naar de aanbidding van de zon in de Bronstijd. Tevens symboliseert het de geografische locatie van Østfold: de provincie ligt in het zuidoosten van Noorwegen.We vervolgen wegno.E6 zuidwaarts en in de omgeving van Moss zoeken we naar een camping aan de Oslofjord. Het is echter een vrij dichtbevolkte omgeving met wel heel kleine kampeerplekjes. We rijden toch maar door en komen rond 18:15 uur aan op de zeer ruime Utne Camping in Greåker, nog eens 30 km zuidelijker en 8 km ten noorden van Sarpsborg. Greåker ligt in een glooiende graanstreek met grotere rood/witte boerderijen: ook niet onaardig. Hier blijven we een dagje. op wegno.E6 neemt men de afrit waar men zowel op wegno.112 als op wegno.118 verder kan: men rijdt wegno.118 nog 7 km uit tot Utne Camping. | Onze afstand tussen Oppdal en Greåker is ca. 548 km. Frederikstad Sarpsborg is de op twee na oudste stad van Noorwegen en al gesticht in 1016 door Olav de Heilige, u wel bekend ![]() Sarpsborg werd in 1567 verwoest door de Zweden. Er werd een nieuwe stad gebouwd, 15 km verder stroomafwaarts en dus dichter bij de monding van de rivier de Glomma. Dit werd de vestingstad Frederikstad. Later is toch ook Sarpsborg herbouwd en tegenwoordig heeft het ook een grote haven. | 7 aug. '04 28 Kilometer zuidelijker ligt ten westen van Halden de Ringdalsfjord. Dit is de grens tussen Noorwegen en Zweden en wordt overbrugd door de oude Svinesundbrug, met 67 m de hoogste van Noord-Europa. In 2005 is een nieuwe brug geopend (60 m hoog) en sindsdien zijn beide bruggen voor de komende 20 jaar tolbruggen = 20 NOK. Net over de Zweedse grens staat een bij Noren populair winkelcentrum waar ze naar Noorse maatstaven goedkoop kunnen winkelen. De hoeveelheid alcohol, sigaretten e.d. die men mee kan nemen over de grens zijn beperkt omdat Noorwegen geen EU-lid is. Aan beide kanten van de grens staan posten waar men gecontroleerd kan worden. |
||||||||||||
Ø S T F O L D | ||||||||||||
| Ø S T F O L D | ||||||||||||
|
Øresundbrug tussen het Zweedse Malmö en Öresundbrug tussen het Zweedse Malmö en het Deense Kopenhagenhet Deense Kopenhagen met het kunstmatige eiland Peberholm gezien vanuit Denemarken ![]() foto: © bridgephoto.dk ![]() Öresundbrug tussen het Zweedse Malmö en het Deense Kopenhagen ![]() Øresundbrug tussen het Zweedse Malmö en In Zweden vervolgen we vrolijk met wegno.E6 (bij Göteborg wordt dit ook wegno.E20) tot Malmö. Vandaar gaan we via de 16 km lange Öresundbrug over de Sont naar Kopenhagen op het Deense eiland Sjælland (tol = 36 Euro).het Deense Kopenhagen met het kunstmatige eiland Peberholm gezien vanuit Denemarken ![]() foto: © bridgephoto.dk Via wegno.E20 rijden we zuidwaarts. Bij Køge slaan we af rechtsaf/westwaarts en gaan een stukje door op de E20. Via afrit 34 komen we terecht bij de Grønnegårde Camping in Gørslev. Hier blijven we één nachtje: morgen gaan we definitief naar huis. | | Onze afstand tussen Greåker in Noorwegen en Gørslev in Denemarken is ca. 605 km. 8 aug. '04 De thuisreis loopt via weer een stukje wegno.E20 terug naar Køge en verder wegno.E47 zuidwaarts naar Rødbyhavn. Hier ligt de veerboot klaar (we kunnen er zó oprijden) voor de overtocht over de Fehmarnbelt naar het Duitse Puttgarden. Duitsland en Denemarken hebben na 15 jaar onderhandelen in 2007 overeenstemming bereikt over de bouw van een 19 km lange Fehrmanbeltbrug tussen Rødbyhavn en Puttgarden. De aanleg moet in 2011 beginnen en in 2018 worden afgerond. De rit over der Autobahn verloopt niet zo vlot, maar we komen er toch wel (door-de-weeks hobbelt het vrachtverkeer wel door: op een zondag is het hollen en stilstaan). Na vijf weken zit een fijne vakantie er dan op. We gaan nagenieten! Onze afstand tussen Gørslev en Heerde is ca. 686 km.
|
Z W E D E N | |||||||||||
| / | ||||||||||||
| D E N E M A R K E N | ||||||||||||
| / | ||||||||||||
| D U I T S L A N D | ||||||||||||