se fjordene, se
breene, se fossene,
møt menneskene
ruimtes, stiltes,
een spectaculair landschap
West-Noorwegen / Vestlandet: 2.5 provincie Møre og Romsdal II |
| | | | |
· Het provinciehuis staat in Molde.· De provincie Møre og Romsdal maakt deel uit van de regio Vestlandet (= Møre og Romsdal + Sogn og Fjordane + Hordaland + Rogaland). · Møre og Romsdal kent drie districten: Nordmøre » Romsdal » en Sunnmøre » . | | | Gemeentelijke samenwerkingsverbanden: | Romsdal Regionråd op romsdalregionrad.no » | Ordfører- og Rådmannskollegiet for Nordmøre (ORKidé) op orkideportalen.no » | Søre Sunnmøre regionråd op vestforsk.no » | Ålesundregionens Utviklingsselskap IKS (ÅRU) op aru.no » Het provincie-wapen toont drie gouden Vikingschepen van voren gezien tegen een blauwe achtergrond. De drie schepen verwijzen naar de drie districten. Het geheel heet "Nordvegen": "de weg naar het noorden". Hiermee wordt tot uitdrukking gebracht dat in deze provincie de fjorden ooit de belangrijkste verbindingswegen waren.Onderstaande links zijn reclame. Onzeautovakantiesinnoorwegen.nl is niet verantwoordelijk voor de getoonde inhoud. Na de "Silver Cruise" in 1993 ter ere van het zilveren huwelijk van de Noorse koning en koningin heeft de route door het Norangsdal de naam "Dronningruta" gekregen (dronning = koningin, konge = koning). Men gaat een stukje vóór Hjelle oostwaarts wegno.15, vervolgens bij Kjøs wegno.60 richting Hornindal en Hellesylt, en als laatste bij Tryggestad linksaf wegno.655. (Tryggestad ligt 4 km vóór Hellesylt: over de boottocht door de Geirangerfjord van Geiranger naar Hellesylt vertelden we eerder in ons verhaal onder 1.6 provincie Møre og Romsdal I (pag.29) » ). Vanaf Byrkjelo rijdt men direct al wegno.60 richting Hornindal en Hellesylt. Eerst rijdt men door het Nibbedal. Het volgende is het Norangsdal, één van de smalste dalen van Noorwegen: aan weerszijden stijgen imponerende rotswanden op. In het Norangsdal staan bij Urasætra en Stavbergsætra verscheidene hutjes uit het begin van de 19e eeuw. Ze hebben allemaal de bekende grasdaken en zijn half-ondergronds gebouwd. Hierin overnachtten de meisjes die 's zomers met de koeien de bergweiden opgingen. Het meer Lygnstøylvatn is ontstaan op een slechte dag in 1908. Grote stukken rots zijn toen van de berg "Keipen" gegleden en zorgden in het dal voor een aardverschuiving. De grootste brok rots van deze brok ellende heeft van de lokale bevolking een inscriptie met datum én de naam "Gangerolf" gekregen: de Noorse naam voor de legendarische Rollo, een waarschijnlijke voorvader van Willem de Veroveraar. Tegenwoordig zijn op de bodem van het heldere meer nog steeds de paden en resten van boerderij "Norang" en van verschillende berghutjes te zien. · Hotel Union in Øye -aan het zuidelijke puntje van de Norangsfjord, vanaf wegno.60 is dit 18 km- wordt al sinds 1891 bezocht door leden van veel Europese vorstenhuizen. · Er is ook een Dronningsruta op de eilandengroep Vesterålen: een wandeltocht tussen Nyksund en Stø. We vertellen er meer over verderop in ons verhaal onder 2.11 provincie Nordland (pag.29)» . | | | | | | | Wandelingen in de Sunnmørs Alpen Aan de noordzijde van de Norangsfjord een zijarm van de Hjørundfjord vaart over de Hjørundfjord de veerpont van Leknes -of Lekneset- naar Sæbo. Vanuit Sæbo kan men de Sunnmørs Alpen ruimschoots verkennen. Wandelingen worden beschreven op orstainfo.no » onder het kopje "activities". | | | | | 16 juli '04 In de provincie Møre og Romsdal is het eerste plaatsje langs wegno.E39 Straumshamna. Men kan hier verder met wegno.E39 naar Straumshamna / Folkestad en dan met de pont over de Voldsfjord naar Volda. Tussen Volda en Ørsta, vlakbij vliegveld Hovden, kan men vanaf 2008 gebruik maken van de Eiksundtunnel die onder de Vartdalsfjord doorgaat: lengte 7765 m. Het is momenteel de diepste subsea-tunnel ter wereld met een diepte (!!) van 287 meter. Bij Eiksund krijgt men dan aansluiting op wegno.653. | In 2004 vervolgen wij met wegno.E39 naar Straumshamna en daarna wegno.651 naar Austefjord, Volda en Ørsta. Al deze plaatsjes liggen aan hun eigen fjord: Austefjorden, Voldsfjorden en Ørstafjorden. Het is een traject "door dalen en over hoogten". | | · In Ørsta wordt jaarlijks in augustus de bergrun "Saudehornet rett opp" gehouden, start vanaf de haven en aankomst bergop (1303 meter boven zeeniveau, afstand 5773 meter). Voorbij Ørsta wordt het uitzicht weidser: de bergen zijn minder steil en de toppen dragen geen sneeuw meer. | HET VOGELEILAND RUNDE In Rjåneset nemen we de pont over de Vartdalsfjord naar Eiksund, op het eiland Hareidland. Wegno.653 loopt naar Garnes. Vandaar gaat het via bruggen (variërend van 230 tot 560 meter) over de eilanden Gurskøya, het piepkleine Nautøya, Leinøya en Remøya naar Runde. De eilandjes komen ons voor als een uithoek van het land en daarom zijn we verrast zoveel dorpjes en gehuchtjes tegen te komen. Er zijn vissershavens en er zijn veeboeren. Op Runde kiezen we de vóórlaatste camping aan het eind van wegno.654: Runde Camping og Vandrerhjem. Met onze tent staan we op een grasveldje, campers en caravans staan op de kade, direct aan zee (evenals de droogmolen waaraan onze "vaske | | Onze afstand tussen Gåsemyr en Runde is ca. 180 km. · Het eiland Runde is niet groot: 6,4 km². Het heeft 150 bewoners, verdeeld over de gehuchtjes Runde en Goksöyr. Goksöyr ligt 2,5 km ten noorden van onze Runde Camping. De camping "Goksöyr Camping" vinden we tijdens ons verblijf iets te vol, maar het biedt wel de mogelijkheid te overnachten in de "loodsenhut", op een prachtige lokatie dichtbij zee. Ooit hielden hiervandaan de wachters de bootbewegingen in de gaten om te zorgen dat er geen schepen op de verraderlijke rotsen zouden lopen. Veel Rundenaren zijn werkzaam in het loodswezen. | | · Vanaf Runde Haven vertrekt dagelijks een boottocht (twee tot drie uur) rondom het eiland: op deze manier kan men de vogelkolonies bekijken. Tevens gaat de boottocht door het gebied waar in 1972 de Runde-schat is gevonden, en om Rundetinden waar volgens de legende in 1588 "het Kasteel" (een Spaans schip) is gezonken. 's Avonds worden er vistochten op zee gehouden, deze kunnen worden gecombineerd met een zeehondensafari. In het haventje is een duikcentrum gevestigd: Runde Dykkesenter. | | | De kustwateren zijn altijd vrij gevaarlijk geweest: tientallen schepen zijn hier vergaan. Zo ook in 1725 de Nederlandse Oost-Indiëvaarder "Akerendam", dat op weg was naar Batavia: het tegenwoordige Jakarta. Het schip is in een storm ten noorden van Runde, bij Kvalneset, op de klippen gelopen. Aan boord was veel handelsgeld: gouden en zilveren munten. Er zijn geen overlevenden, wel spoelen er 5 van de 19 schatkisten aan land. Het wrak raakt in de vergetelheid tot op een goeie dag in 1972 drie sportduikers het weervinden op een diepte van 20 meter. Onder politiebewaking wordt 560 kg muntgeld naar boven gehaald. Van de 57.000 munten zijn de 6624 gouden in goede staat. De duikers (twee Zweden en een Noor) mogen 75% van de schat houden, 15% gaat naar de Noorse en 10% naar de Nederlandse staat. | papegaaiduikers: smoorverliefd en eeuwige trouw ![]() foto: © Hennie - "Noorwegen, een gezonde verslaving!" noorwegenvakantie.nlOnze wandeling op Runde Aan het eind van wegno.654 treffen we nabij Goksöyr Camping nog een glazen kas voor de bloementeelt: dit verwachten we hier eigenlijk niet. Afijn, hier klauteren we naar boven, de "Rundebrand" op: de enige vogelrots van zuidelijk Noorwegen. Het zijn vooral de drieteenmeeuw (krykkje) en de monogame papegaaiduiker (lundefugl) die hier nestelen, een andere redelijk bekende is de jan-van-gent (havsule). In augustus begint de trek naar warmer oorden. Aan deze oostzijde ligt grasland, dat tevens een beschermd natuurgebied is. Alleen de schapen mogen naast de paadjes lopen ... . Bovengekomen zien we aan de westkant de steile rotswanden die opsteigen uit zee. Hierop moeten duizenenden vogels zitten te broeden. We verwachten de beestjes close-up te zien, maar dat valt tegen: niets te zien. Tussen 19:00 en 20:00 uur (is ons beloofd) zullen ze terugkeren vanaf zee. Hier en daar druppelt in de verte een meeuw binnen ... . Gelukkig genieten we wel van het zonnige weer (beetje fris) en het schitterende uitzicht. In het oosten liggen andere eilanden, van hieruit kleuren ze vaalbruin. In het westen ligt een kalme Atlantische Oceaan. Als we terugkomen bij de tent is het: "hoera, steekvliegen!". ... morgen zullen we met "de vogelsafari" meer geluk blijken te hebben ... 17 juli '04 De volgende dag gaan we weer op stap, deze keer wél "bewapend" met verrekijker. Voor het rondje Runde staat drie uur, maar we hebben geen haast en doen er zes uur over. We lopen een paar honderd meter terug richting de brug en kunnen dan naar boven. Eerst 160 meter "best wel steil": tussen de dennebomen, warm en veel vliegen. De rest van de dag zullen we nog eens 140 meter stijgen: stevig glooiend grasland. Vandaag hebben we als "vogelaar zijnde" veel meer geluk. Er zweven zee-arenden in de lucht. Zij broeden op andere eilanden en bejagen hier de broedkolonies. "Zullen zij, net als wij, ook zo genieten van het uitzicht?". We zien dan toch de papegaaiduikers. Dappere, rustige vogeltjes, ongeveer zo groot als een eend. De nestjes liggen tussen de begroeiingen op de hellingen. Op een ander gedeelte van het eiland is een meeuwenkolonie. Op de kale rotsen trotseren de vogels alle weersomstandigheden. Alle andere vogelsoorten die hier op Runde zouden moeten zitten, ontgaan ons. Maar wat geeft het? De dag is er niet minder om geweest!. | | Onze fietstocht op Runde 18 juli '04 Bij aankomst op / doorkomst van de eilanden hebben we geen fietsverboden voor de tunnels gezien, dus we maken ook een ritje: hartstikke mooi!! Fietsen van eiland naar eiland: over bruggen en door tunnels. Op de brug tussen Runde en Remøya staan jongens en mannen te vissen. De vis is blijkbaar voor consumptie: ze liggen deels schoongemaakt op het wegdek. Er wordt gevist op zalm, kabeljauw, koolvis, leng en makreel. We fietsen door twee tunnels en dan dragen we de reflecterende vestjes. Eén, de Sæviktunnel, is 966 meter: best ver, best donker en best koud, maar toch een belevenis. Elk eiland heeft een haventje, waarin vissersboten en plezierbootjes af en aan varen of rustig liggen te dobberen. Voor Nederlandse begrippen zijn deze dunbevolkte eilandjes afgelegen gebied, maar de wegen zijn overal hartstikke goed. We verbazen ons ook nog over een professionele atletiekbaan met mooie tribunes. Die Noren zijn gewoon schathemeltje rijk! Het grootste en verste dorp dat we opzoeken is Fosnavåg. Als we bij het benzinestation naar het thuisfront bellen hoeft er niet betaald te worden, de pompbediende zegt: "we love our tourists". Bij het vertrek de volgende dag informeert de camping-eigenaresse ook nog: "did you like my island?". Mooie mensen! Om te mogen vissen in meren en rivieren óf op zalm heeft iedereen van zestien jaar en ouder twee visaktes nodig: een staatsvergunning is nodig om een plaatselijke visakte te kunnen kopen. De plaatselijke visakte is geldig binnen een bepaald gebied voor een bepaalde tijd. Over het algemeen is het vrij om te vissen langs de kust op zoutwatervis met een hengel of handsnoer. Beide vergunningen zijn verkrijgbaar bij de plaatselijke Turist Info, of anders bij de lokale sportzaken, kiosken of campings. Bent u van plan te gaan vissen? Eén en ander ligt soms wel iets ingewikkelder ... visitnorway.com heeft nadere informatie. | | | Aan het eind van de jaren '60 werd voor de kust van Noorwegen olie gevonden. Nu is het land de op zes na grootste olieproducent ter wereld en levert het een belangrijk deel van het aardgas voor West-Europa. Deze olie- en gasvoorraad heeft Noorwegen niet alleen rijk gemaakt, maar heeft ook geleid tot een vooraanstaande positie op technologiegebied. Noorse bedrijven zoeken voortdurend naar nieuwe methoden om de olie gemakkelijker, efficiënter en goedkoper uit de zeebodem te halen. Die know-how wordt vervolgens weer verkocht aan andere olieproducerende landen. Noorwegen is een grote exporteur van vis en visproducten. Deze vissen en schaaldieren worden niet alleen op zee gevangen, maar ook op grote schaal gekweekt. De kustlijn van het land is bezaaid met viskwekerijen en aquacultuur is uitgegroeid tot een van de grootste bedrijfstakken. Ongeveer 37% van Noorwegen is bebost: het hout is de basis voor één van de belangrijkste industrieën. | ÅLESUND 19 juli '04 Via wegno.'s 654 en 61 verlaten we de eilanden. In Hareid vertrekt de pont over de Storfjord van Hareid naar Sulesund. In totaal is het 15 km omrijden om even in Ålesund te gaan kijken, dus dat doen we. Lol om te wandelen ("te sjouwen De stad ligt zowel op het schiereiland Yksnøya als op een paar kleine eilandjes, die allemaal onderling zijn verbonden door bruggen. Het is toch kleiner als verwacht. Het heeft wel, zoals beloofd en afgebeeld in alle vakantiefolders, de gekleurde huizen in Jugendstil-stijl. Ook zijn er de smalle pittoreske straatjes met exclusieve winkels: de Hurtigruten en grote cruise-schepen van wereldwijd leggen hier immers aan. Over de Hurtigruten vertellen we meer verderop in ons verhaal onder 2.11 provincie Nordland (pag.26) » . | | | · Op de berg Aksla is het bekende uitzichtspunt over Ålesund en de omliggende eilanden. De andere kant op heeft men een fraai uitzicht landinwaarts op de Sunnmørs Alpen. Het uitzichtspunt is te bereiken via een trap (418 treden) vanuit het stadspark Byparken. De route met de auto is via wegno.658 (=zijweg van wegno.E136), rechtsaf Borgundfjellvegen en linksaf Fjelltunvegen. Bij het uitzichtspunt is ook restaurant Fjellstua gelegen. | · Op het eiland Heissa, een paar minuten rijden vanaf het centrum, ligt het "Atlanterhavsparken: Ålesund Akvarium". Het is een groot aquarium met bassins waar de vreemdste vissen gewoon geaaid mogen worden (!!). Een goede indruk krijgt u via het filmpje op hun site. | · Op Borgundgavlen, 4 km ten oosten van het centrum ligt het "Stiftinga Sunnmøre Museum" (als men Ålesund verlaat via wegno.E136, over de Borgund Bru rechtsaf = bij binnenkomst vóór de Borgund Bru links). Dit openluchtmuseum toont 40 historische huizen en bootshuizen en 30 verschillende soorten vissersboten. | Op 23 januari 1904 werd de hele binnenstad verwoest door een brand die maar liefst 16 uur duurde. Een omgevallen petroleumlamp zou de brand veroorzaakt hebben. Ongeveer 800 huizen gingen verloren en 10.000 mensen werden dakloos. Van overal kwam hulp om de stad te herbouwen. Bekend is dat de Duitse keizer Wilhelm II, die een groot bewonderaar van Noorwegen was, enkele schepen met levensmiddelen, medicamenten en bouwmaterialen stuurde. Ook zorgde hij ervoor dat artsen, bouwvakkers en architecten naar de stad kwamen om de gevolgen van de ramp te bestrijden. Binnen drie jaar werd Ålesund herbouwd: de overheersende bouwstijl werd een sobere variant van de Jugendstil. De oude binnenstad is tot op heden vrij intact gebleven. We vertrekken uit Ålesund. De verdere dag rijden we wegno.E136 naar Åndalsnes (op het eerste stuk heet dit ook wegno.E39). Het is een brede weg, heeft geen haarspeldbochten en rijdt dus veel relaxter als dat we tot nu toe hebben gedaan. Slaat men een stukje vóór Valle aan wegno.E136 af noordwaarts op wegno.661 dan kan men over de oude Skodje Bru rijden (beperkingen voor zwaarder verkeer). De brug gaat via de piepkleine eilandjes Karholmen en Straumen. Via een rondje om het meer Skodjevika komt men dan toch weer uit op wegno.E136 naar Åndalsnes: de omweg is 10 kilometer. | | | fietsen op het eiland Otrøya tussen Ålesund en Molde ![]() foto: fjordhiking.no · 38 km = 4 uur: asfalt, stukje gravel, redelijk vlakke route, mooie uitzichten · we vertellen meer over dit tochtje verderop in deze provincie onder alternatieve route: van Ålesund via Molde en Kristiansund naar Oppdal (pag.17) » . Het eiland Otrøya is echter ook te bereiken door een stukje vóór Valle aan wegno.E136 af te slaan noordwaarts op de wegno.'s 661 (via de Skodje Bru) en 659 richting Brattvåg en daar de veerboot naar Dryna op het eiland Midøya te nemen. | Er wordt gepicknickt aan wegno.E136 een eind voorbij Sjøholt, met uitzicht op de hoogvlakte Ørskogfjellet: een populair ski-gebied in de winter. Op een gegeven moment vervolgen we met alleen wegno.E136. Het is een vriendelijk landschap: aan de diverse fjorden liggen kleine dorpjes met grotere stukken grasland tegen niet zulke steile bergen. Wegno.E39 buigt af naar Trondheim in het verre noorden: bij Vestnes, 9 km verderop, moet men dan met de pont over de Moldefjord naar Molde. Molde is ook zonder pont bereikbaar vanuit Oppdal (= aan wegno.E6 - provincie Sør-Trøndelag) via wegno.'s 70, 62 (evt. + 64) en E39 = 160 km. Meer over de streek Moldemarka vertellen we verderop in deze provincie onder alternatieve route: van Ålesund via Molde en Kristiansund naar Oppdal (pag.17) » . | wandeling Lauparen ![]() foto: © Eivind Kringstad frena.net · 2 x ± 6,5 km (± 3 uur heen, ± 2 uur terug) · Route: in Sjøholt aan wegno.E136 neemt men wegno.650 ( Geiranger / Stordal, ± 7 km naar het zuiden). Men slaat linksaf richting "Vaksvikfjellet" en na ± 5,5 km neemt men rechtsaf de grindweg naar de boerderij Grytalisætra, alwaar men de auto kan parkeren. Grytalisætra wordt aangegeven. Bij vertrek dient u na het verlaten van de Vaksvikfjellet-weg tol te betalen: 20 NOK. · Start vanaf Grytalisætra op 390 moh., top Lauparen op 1.434 moh. · Tijdens de wandeling passeert men het meer Grytavatnet (654 moh). Vervolgens wandelt men naar het zadel in de vallei Trongbotnen (998 moh: het zadel is het laagste punt tussen twee bergen). Hierna begint de steile klim naar de top van Lauparen (waar nodig zijn handgrepen aangebracht). Bovengekomen kijkt men uit over Sjøholt en Valle aan de Tresfjord. Kijkt men neer op de oostelijke rug van Lauparen, dan ziet men deze rotsformaties zoals op | | | Zo komen we aan in Åndalsnes dat ligt aan de Romsdalsfjord. Aan het begin van wegno.63 parkeren we op Trollstigen Camping og Gjestegård: hier blijven we een dagje. | | | Onze afstand tussen Runde en Åndalsnes is ca. 221 km. Trollstigen / Trollstigveien 20 juli '04 Vanaf ons tentje op de camping hebben we er al tegenaan gekeken: de touristische route "Trollstigen" of "Trollstigveien" (= Het Trollenpad / De Trollenladder / De Weg van de Trol). Na acht bouwjaren in 1936 gereed gekomen: een weg die snel stijgt, met elf haarspeldbochten, soms à 11%. De openingstijden zijn afhankelijk van de weersomstandigheden: ± half mei tot ± half oktober.![]() foto: onbekend | Kløvstien wandelen Voordat Trollstigen werd aangelegd, liep hier "Kløvstien": een bergpad dat mens en dier volgden als zij de bergrug over wilden. Het was een gevaarlijke aangelegenheid, ook omdat de watervallen Stigfossen en Tverrdalsfossen gepasseerd moesten worden. Als jonge jochies de tocht volbrachten mochten ze voortaan "als man" door het leven! Kløvstien is nu een bewijzerde wandelroute die start vanaf de eerste (??) parkeerplaats (± 1 km vanaf Trollstigen Camping) en uiteindelijk leidt naar de top van Trollstigen. Hierna begint het: Trollstigen. Onderweg zijn er een paar uitwijkplaatsen / uitzichtspunten die we allemaal aandoen. Aan de rechterkant zien we hoge bergtoppen: dit zijn de "Dronning" (de Koningin - 1.568 m), de "Kong" (de Koning - 1.593 m) en de "Bispe" (Bisschop - 1.475 m). Vanaf de weg zijn twee watervallen te zien: de Tverrdalsfossen en de Stigfossen. Laatstgenoemde gaat onder de weg / onder de brug Stigfossbru door. Trollstigen wordt aangekondigd als: "dramatisch, spannend, één van de grootste natuur- en cultuurbelevenissen". Zo geweldig en indrukwekkend als het inderdaad is, zo eng is het toch ook: veel verkeer uit beide richtingen zonder dat men de volgende bocht omhoog kan overzien. Waarom doen mensen dit? We moesten zo nodig ... . (Echter, als we later op de dag weer terugkomen, zijn de haarspeldbochten omlaag niet zo akelig: "een mens kan dan de boel overzien"). Evert vindt niets akelig: hij gaat zelfs nog de bocht achteruit omhoog voor een tegemoetkomende-nogal-groot-uitgevallen camper. Galant! We zijn gevarenborden tegengekomen met daarop afgebeeld vallende stenen en de tekst: don't stop. Ja ja ... . En warempel, er liggen stenen op de weg die misschien wel nét van de rotswanden zijn gevallen ... . "Het leed wordt geleden Naast een restaurant staan drie soevenirwinkeltjes die uiteraard alledrie precies hetzelfde verkopen, maar: toch wel leuk. We rijden verder op wegno.63, de enige weg die hier is. Naast de weg loopt een beekje dat geleidelijk uitgroeit tot de rivier Valldalelv met mooi wild water: prima locatie voor de diverse campings. ± 20 Kilometer vanaf Trollstigen, vlakbij de Gudbrandsjuvet Camping, moet de rivier onder de weg en door een smalle kloof: Gudbransjuvet. Het is een prachtig gezicht. Volgens de legende is hier rond het jaar 1500 een zekere Gudbrand met zijn kersverse bruid over het ravijn gesprongen om te ontkomen aan zijn achtervolgers. Gudbrand werd vogelvrij verklaard en leefde de rest van zijn leven in een stenen hutje in de omgeving. | Over de hoogvlakte zakken we geleidelijk af naar Valldal (Trollstigen - Valldal = 33 km). Richting Valldal ligt een heuse aardbeienstreek. Hoe noordelijker men komt hoe lekkerder de aardbeien. Dat heeft te maken met de hoeveelheid daglicht. | | De terugrit naar Åndalsnes is eigenlijk nog mooier als de heenrit: de weg loopt tot Trollstigen geleidelijk omhoog en zo ontgaat ons minder van de omgeving. We hebben ook nog alle tijd om lekker af te koelen in het heerlijk koude water op de hoogvlakte. Heel voldaan komen we weer bij de tent. Het campinggeld is, i.p.v. 70 gisteren, 60 Noorse kronen vandaag. "What will it be the 3th day?" "You will see tomorrow." Toch vertrekken we morgen: "Trollveggen" (dubbel g) rijden! Onze afstand naar Valldal en weer terug naar Trollstigen Camping in Åndalsnes is ca. 93 km. (aanvullende) alternatieve route: Ørnevegen = ± 26 km Volgt men vanaf Valldal de oever van de Norddalsfjord naar het westen, dan kan men in Linge de veerboot nemen naar Eidsdal. Vervolgens stijgt de weg eerst tot ± 624 meter, daarna zakt men middels 11 haarspeldbochten af naar Geiranger. Deze touristische route "Ørnevegen" (Arends– of Adelaarsweg) is ook een weg die weer tot de schoolvoorbeelden van vakkundige wegenbouw behoort. Draaiend en dalend, met steeds een verrassend uitzicht op de Geirangerfjord. Tegen de vrij steile bergwanden liggen "als adelaarsnesten" verschillende kleine boerderijtjes. Ørnevegen ![]() foto: fluda.com 7 Km voor Geiranger ligt "Ørnesvingen": een prachtig uitzichtspunt. Men kijkt op de Geirangerfjord met de waterval "Syv Søstre" en "de overhangende rots van Geiranger: Flydalsjuvet". Meer over Geiranger vertelden we eerder in ons verhaal onder 1.6 provincie Møre og Romsdal I (pag.28) » . Trollstigen en Ørneveien samen wordt ook wel "de Gouden Route" genoemd. Åndalsnes - Valldal = ± 45 km / Eidsdal - Geiranger = ± 26 km. | | Lichte wandeling naar de bergtop Nesaksla (in Åndalsnes) Naar de top van Nesaksla ![]() foto: © Mike Dole - flickr.com· Lichte tocht, ook geschikt voor kinderen. · De auto kan geparkeerd worden tussen Åndalsnes-centrum en de rotonde (bij een oud Esso-benzinestation, dicht bij de tunnel en niet meer in gebruik, nu maar hopen dat 'ie er nog staat ... · De wandeling naar Nesaksla geeft vergezichten over Åndalsnes en de Romsdalsfjord. De wandeling bestaat uit twee etappes. Het eerste stuk is gemakkelijk en voor een breed publiek te doen (dus ook voor gezinnen met kinderen). Het tweede stuk vereist wat meer geklauter langs stalen kabels. Men bereikt de top van Nesaksla op 715 moh. · Liefhebbers kunnen eventueel doorgaan naar Isfjorden (ruim 4 uur). Men kan dit doen door verder te klimmen naar Mjelvaskaret (991 moh) of door af te dalen naar Vikåbotn en Høgnosa, de rivier Steinselva over te steken en het pad te volgen naar Øvre Stølen en Furukollen. Hiervandaan gaat de weg verder door het bos naar het voetbalstadion van Isfjorden. Isfjorden - Åndalsnes = 7 km. Vanaf Isfjorden kan men evt. een taxi of de bus terugnemen. | | Uitzicht op Trollveggen vanaf Litlefjellet ![]() foto: isfjorden.com· Lichte tocht, 30 minuten tot 780 moh. · Route: vanaf Åndalsnes gezien rijdt men wegno.64 oostwaarts richting Isfjorden. Men neemt de afslag Isfjorden en voor de brug slaat men af richting Liabygda. Na een paar honderd meter gaat de weg rechts omhoog, nog steeds richting Liabygda. In Liabygda bij het tolhuisje rechtsaf de tolweg op passeert men huttenvelden (??), een parkeerplaats en aan de rechterhand het meer Vengedalsvatnet. Uiteindelijk, bijna aan het eind van het dal, begint bij een picknickbank een gemarkeerd pad dat aan de recherkant van de weg schuin omhoog loopt. · Eenmaal boven heeft men zicht over het Romsdal met de rivier de Rauma, op de pieken van de bergwand Trollveggen (1800 moh) en over Åndalsnes met de Romsdalsfjord. Men staat onderaan de bergtop Romsdalshorn (1550 moh) en in het oosten ziet men de top Vengetind (1852 moh). | | · Lichte tocht, ook geschikt voor kinderen, ± 1 uur heen. · Route: vanaf Åndalsnes gezien rijdt men wegno.64 oostwaarts richting Isfjorden en tot voorbij Gjersetbygda. Hier is de afslag Eidsbygda en nog voor de supermarkt van Eidsbygda volgt men de weg naar Rødven. In Rødven passeert men rechts het wegje naar de Rødven Staafkerk (± 1300): een kleine 300 m verderop gaat er een weg linksaf naar boven die men helemaal uitrijd. Bijna bovenin staat een tolhokje. Iets verder kan de auto geparkeerd worden bij een kruising. · Bij de parkeerplaats staan twee wandelroutes aangegeven: één naar Skåla (ruim 1 uur heen) en de ander naar Rondsetfjell (drie kwartier). Skåla biedt uitzicht over de Romsdalfjell, over de toppen van Møre og Romsdal en over de Moldefjord. Mensen die er geweest zijn spreken van een "waanzinnig uitzicht". · Rondsetfjellet is wat korter maar misschien voor kleine kinderen wel wat avontuurlijker. Skåla geeft echter het beste uitzicht. | | 21 juli '04 Na een koud nachtje is het bij vertrek vanaf Trollstigen Camping og Gjestegård A/S zelfs om half tien nog fris, 10°: dit komt doordat de camping nog in de schaduw van de hoge bergen ligt. Wegno.63 rijden we een stukje terug, noordelijk richting Åndalsnes. De buren, "Trollstigen Hytteutleie", hebben wel mooi de zon. Eergisteren hebben we echter voor deze camping bedankt omdat er voor ons kampeerders geen kookgelegenheid is. Als we rechts afslaan zijn we waar we wezen willen: wegno.E136 door het Romsdal. | · Door het Romsdal loopt de rivier Rauma die volzit met zalm en forel. Zoveel als mogelijk loopt parallel aan het water het treinspoor Raumabanen, van Åndalsnes naar Dombås (provincie Oppland). Het wordt gezien als één van de mooiste (korte) treintrajecten van Europa. Tevens rijdt op dit traject een ouderwetse stoomtrein die het ritje Åndalsnes - Bjorli - Åndalsnes maakt. De stoomtrein wordt ± 15 keer ingezet, meestal in combinatie met de aankomst van grote cruiseschepen. De spoorlijn heeft een rol gespeeld tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen in de vroege uurtjes van 9 april 1940 de Noorse goudvoorraad (3.000 bars oftewel 49 ton), vanuit de "Norges Bank" in Oslo met vrachtwagens naar Lillehammer werd vervoerd. Vervolgens ging het per Raumabanen naar Åndalsnes, alwaar Britse kruisers de lading verzamelden en naar Amerika brachten. (De invasie begon op 10 april, de capitulatie was op 9 juni). | | · De eerste 20 km heet de touristische route "Trollveggen", (Trolmuur of Trollenwand): deze passeert de gelijknamige bergwand Trollveggen. Links van de weg (oostwaarts) zien we de berg Romsdalshorn, een klassieker in de Noorse bergsport en voor het eerst beklommen in 1826. Tegelijk zien we rechts van de weg (westwaarts) de bergrug Trolltindane met die wand Trollvegg. Hééél hoge pieken en als wij passeren totaal verlaten: geen bengelende mannetjes of vrouwtjes aan hun klimtouwen Bij het gehucht Horgheim heeft men een goed zicht op Trollveggen. Er zijn in Noorwegen meer bergen met de naam Trolltindane of Trolltindene (Trollenbergen). De Trollvegg is Europa's hoogste bergwand: ruim 1800 moh waarvan meer dan 1000 meter (!!) loodrecht. Via de zuidelijker berg "Trollryggen" werd voor het eerst geklommen in 1958, in 1965 lukte het met de rechte kant. Zowel een Engels als een Noors klimteam kwamen in ongeveer 14 dagen aan op te top. Beiden hadden een eigen route maar de Noren bereikten de top één dag voor de Engelsen. Sindsdien is de wand via verschillende route's bedwongen: vaak kreeg de route dan de naam van de eerste klimmer. Tussen 1980 en 1986 zijn ± 400 parachutisten van de top gesprongen, maar na veel dodelijke ongelukken en zeer risicovolle reddingsoperaties werd base-jumping verboden vanaf Trollveggen (het schijnt toch nog wel te gebeuren). | · Na de route Trollveggen (± 20 km zuidelijker) wordt het landschap "rustiger": de overweldigende hoge bergpieken worden steeds lager. Dit is ter hoogte van het dorpje Marstein. De Kors-kerk (1910) alhier schijnt een prachtig altaartafel te bezitten, vervaardigd door Jakob Klukstad in 1769. · ± 6 - 7 Kilometer zuidelijker ligt de Skiri gård: een oude historische boerderij. Op het erf staat een zgn. kårhus: een huis waar de ouders naartoe verhuizen op het moment dat kinderen de boerderij overnemen. De boerderij biedt "rom" voor 5 personen = 2 slaapkamers. Meneer Skiri organiseert op uw verzoek een wandeltocht langs de rivier. "Arne Skiri spreekt goed Engels, helpt u graag op weg met zalmvissen en wijst bovendien de plekken waar het gegarandeerd goed wandelen en forelvissen is." | | "Recht tegenover de boerderij ligt een spookjesachtig, ruig, avontuurlijk en verrassend terrein. Men steekt eerst de spoorbaan over (pas op voor de trein), gaat door een hek en volgt een pad met links een meertje (staat soms droog). Het pad buigt naar rechts (links ziet men de Raumarivier). Iets verderop komt men bij een hek tussen de rotsblokken: hier gaat men doorheen. Er loopt een wild kronkelend pad door een gebied waar 5.000 jaar geleden door toedoen van een lawine megagrote keien zijn beland (bijv. Fantesteinen: hinderlaag waarvan struikrovers hun slag sloegen? fant = struikrover). De imponerende rotsblokken liggen over elkaar heen en vormen diepe holen. Men vindt er allerlei doorkijkjes en wilde overgroeiingen. De rivier de Rauma is er prachtig: wild en lieflijk tegelijk. Als men de rivier een paar honderd meter volgt, ontdekt men aan de rechterhand een strand. Afhankelijk van de hoeveelheid water in de rivier moet men misschien een klein tussenstroompje oversteken om het te kunnen bereiken. Het ligt een beetje verborgen achter wat bossages, maar het ligt er!! Unieke strandjes waar men gegarandeerd de enige is." | | · Er zijn nog meer gehuchtjes, zoals Flatmark en Verma. De waterval Vermafossen heeft een hoogte van 381 m en is goed zichtbaar vanaf de weg. Door het gehele Raumadal passeren we karakteristieke bruggen, waarmee de trein de rivier kruist. Een stukje voorbij Verma ligt de stenen "Kylling Bru" (Tijgersprong-brug), gebouwd tussen 1913 en 1922, 59 meter lang en 76 meter hoog. Wij hebben het gemist, maar er schijnt een gemarkeerd wandelpad te liggen dat uitkomt bij een uitzichtspunt op de brug. Nog iets zuidelijker ligt de waterval Slettafossen die door een smalle kloof naar beneden raast. Ook hier zijn uitzichtspunten ingericht.
· We passeren de grens tussen de provincies Møre og Romsdal en Oppland. Hiermee verlaten we tevens het Romsdal, maar de spoorlijn Raumabanen gaat natuurlijk gewoon verder naar Dombås. We komen terecht in het uiterste noorden van het Gudbrandsdal en we zien er, een stukje vóór het plaatsje Bjorli, de Stuguflåten spoorbrug. Als men uit Ålesund vertrekt, oostwaarts via wegno.E136/E39, buigt wegno.E39 op een gegeven moment af (naar Trondheim in het verre noorden). 9 Kilometer verderop gaat men met de pont over de Moldefjord naar Molde. Molde is ook zonder pont bereikbaar vanuit Oppdal (= aan wegno.E6 - provincie Sør-Trøndelag) via wegno.'s 70, 62 (evt. + 64) en E39 = 160 km. | De naam Molde is hoogstwaarschijnlijk afgeleid van het Oudnoorse woord "moldar", wat een meervoudsvorm is van "rijke of vruchtbare grond". Het gemeentewapen toont een walvis die haringen in een ton jaagt. Deze afbeelding symboliseert de oorspronkelijke bron van inkomsten van de stad: export van vis en hout. In Molde werd geen walvisvangst bedreven, maar de walvis staat in Molde volgens de overlevering bekend als de brenger van vissen: hij zou de vissen de fjorden in gedreven hebben | | Ook Molde met meest houten huizen is door brand verwoest geweest, in de nacht van 21 op 22 januari 1916. In de Tweede Wereldoorlog werd de stad weer grotendeels vernietigd: Duitse troepen probeerden de koning en het parlement af te snijden, die na de aanvallen op Oslo op 9 april 1940 naar het veilige Molde geëvacueerd waren. Gedurende de periode van 22 april tot 29 april was Molde de hoofdstad van Noorwegen. | In Molde, "de Rozenstad", wordt ieder jaar half juli een internationaal jazzfestival gehouden. Molde is ook een aanloophaven voor de schepen van de Hurtigruten. Over de Hurtigruten vertellen we meer verderop in ons verhaal onder 2.11 provincie Nordland (pag.26) » . | | Moldens Panorama Men roemt het "Moldens Panorama": uitzicht over 222 (!!) -gedeeltelijk- met sneeuw beklede bergtoppen aan de zuidelijke overkant van de fjord. Het uitzichtspunt Varden ligt direct ten noorden van de stad, 407 meter boven zeeniveau. Vanuit Molde-centrum is het 10 minuten met de auto of een uurtje te voet. "Vardestua" is het restaurant op de top. | | fietsen op het eiland Otrøya tussen Ålesund en Molde ![]() foto: fjordhiking.no · 38 km als men start vanaf Mordalsvågen (vanaf Molde = plus 2 x 10 km): asfalt, stukje gravel, redelijk vlakke route, mooie uitzichten · Route: vanuit Molde westwaarts wegno's.662 en 668 naar Mordalsvågen: hier kan men de auto parkeren en de fiets meenemen op de veerboot naar Solholmen op het eiland Otrøya. Als men wilt fietsen vanaf Molde, dan is men de laatste km's naar Mordalsvågen aangewezen op een gewone autoweg (maar het verkeer is rustig in Noorwegen) · Er wordt aangeraden "met de zon mee" te fietsen: als men in Solholmen van de veerboot komt slaat men dus linksaf. Men volgt de kustweg naar Midsund en gaat verder rond met wegno.668. | fietstocht naar het dorpje Ona op het eilandje Husøya tussen Ålesund en Molde ![]() foto: © Eivind Kringstad - frena.netWe hebben ook gelezen over een soortgelijke fietstocht met start vanaf Mordalsvågen maar dan 60 km lang en men fietst ook over een paar andere eilandjes = øyhopping: øy = eiland Vanaf het gelijknamige plaatsje Dryna nemen ze de veerboot naar Brattvåg en daarvandaan aansluitend de veerboot naar het eiland Fjørtofta. Dit eilandje fietsen ze rond. Na het rondje Fjørtofta gaan ze vervolgens in -dezelfde- haven weer met een veerboot, nu naar Myklebost op het eiland Harøy. In Myklebost slaan ze linksaf naar Steinshamn (ons is niet duidelijk of rechtsaf ook een optie is). Vanaf Steinshamn loopt een brug naar het eilandje Finnøya. Ze fietsen naar de andere kant van het eiland Finnøya en gaan op de veerboot die via het eiland Sandøya naar Ona op het eilandje Husøya vaart. Ona is een piepklein dorpje met ook een eigen vuurtoren. Vervolgens gaat er een veerboot naar Småge op het grotere eiland Gossa. Via de plaatsjes Horrem en Falkhytta fietsen ze naar de laatste veerboot in Aukra, die de overtocht naar Hollingen (of Hollingsholmen) maakt. Wegno.662 in zuidelijke richting voert naar de geparkeerde auto in Mordalsvågen. | | Wandeling naar de top van Bløkallen op het eiland Midøya
| Wandeling naar de toppen van Rørsethornet en Ræstadhornet op het eiland Otrøya · ± 2,5 uur heen, ± 1,5 uur terug: soms steil, smalle paadjes, uitzichten over de Oceaan. · Route vanaf Molde westwaarts wegno's.662 en 668 naar Mordalsvågen en overvaren naar Solholmen. Vanaf de veerboot slaat men rechtsaf en volgt men de weg tot het noordelijke gedeelte van het eiland, men passeert Ræstad en Rørset. 1 Kilometer verderop vindt men in de bocht van de weg, vóór Rakvåg, aan de rechterkant een kleine parkeerplaats. · Route vanaf Ålesund en de overtocht tussen Brattvåg en Dryna: volg wegno.668 naar Midsund en Rakvåg. Aan de linkerkant vindt men een kleine parkeerplaats: hier begint de wandeling. Aan de overkant van de weg staat een bordje met "Ræstadhornet", de tweede top van de tocht. · Het stuk naar Rørsethornet (659 moh) is vrij steil, vervolgens loopt er een smal pad naar Ræstadhornet (729 moh, waar nodig zijn handgrepen aangebracht). Aangeraden wordt hetzelfde pad terug naar de auto te nemen, hoewel het ook mogelijk is af te dalen naar Vågsdalen (steil, zonder handgrepen) en dan door het dal terug te lopen naar de auto. | Wandeling naar de top van Klausethornet, vlakbij Midsund, op het eiland Otrøya
| Wandeling naar de dikste naaldboom de dikste naaldboom ![]() foto: © Øivind Leren - visitnorway.com· Er is een wandelroute uitgestippeld van het dorpje Heggem naar "Duskaret", een gebied waarin "de grootste naaldboom van Noorwegen" staat. Het pad gaat over bergweide's en langs oude boerderijen. Veel informatieborden langs de weg. · Route: vanuit Molde oostwaarts wegno.E39 tot Hjelset, wegno.665 tot Heggem. | Wandeling naar Trollkirka I Trollkirka ![]() foto: © Øivind Leren - visitmolde.com · ± 1,5 uur heen (over een steil pad naar 480 moh) · Route: de parkeerplaats ligt aan wegno.64 (van Molde naar de Atlantische Weg) een stukje voorbij Moen: Trollkirka is aangegeven en hier begint de wandeling. · Trollkirka bestaat uit drie grotten. De bovenste grot is een ondergrondse gang, in de onderste twee komen watervallen uit. Op het oppervlak in het westen van de bovenste grot moet "een visvijver met wit marmer steigers" te vinden zijn. Wellicht een zaklamp meenemen (nadere info is welkom!). De markante berg "Trolltindane" achter de Trollenkerk lijkt torenspitsen te hebben. Vanaf Trollkirka zijn ze redelijk makkelijk te bereiken: eerst een stukje naar het oosten lopen, dan bereikt men de top (840 moh) en kan men westwaarts de rotsen benaderen. Vervolgens weer afdalen naar Trollkirka. Er zijn in Noorwegen meer bergen met de naam Trolltindane of Trolltindene (Trollenbergen). | | | · ± 5 uur heen en terug, 900 moh. · Route: de parkeerplaats ligt aan wegno.64 (van Molde naar de Atlantische Weg) een stukje voorbij Moen, voorbij de parkeerplaats van Trollkirka en vóór Nås bij de marmergroeve. Heeft men de beschikking over 2 auto's ... · De wandelroute is aangegeven met de rode T's. Vanaf de top van Sandnestindan daalt men weer een stukje af: naar de Trollenkerk. Vervolgens kan men nog even bij de "torenspitsen" van Trolltindane gaan kijken en afhankelijk van het aantal auto's ... eindigt men de tocht via de afdaling onder Trollkirka of via de afdaling naar de marmergroeve in Nås. | | · "Gaustadvågen Naturreservat og våtmarksområde" is een waterrijk natuurgebied. Het gebied is op 19 maart 1996 toegevoegd aan de internationale lijst van Ramsar-natuurgebieden. De Ramsar-conventie is een internationale overeenkomst inzake watergebieden die van internationale betekenis zijn, in het bijzonder als woongebied voor watervogels. Het uitzichtspunt op de Gaustadvågen-baai ligt, als men vanuit Molde wegno.64 volgt, rechts tussen Hjelle en Eide. | | | Atlanterhavsveien · Volgt men vanuit Molde wegno.64 dan komt men via Eide uit bij Vevang. Hier begint "Atlanterhavsveien": de Atlantische Weg, geopend op 7 juli 1989, 8.274 m lang.![]() foto: © Øivind Leren De route huppelt met 8 bruggen over kleine eilandjes in de Atlantische Oceaan: zo worden het grotere schiereiland Fræna -met de stad Molde- en het eiland Averøya -met de stad Kristiansund- met elkaar verbonden. Al tijdens de aanleg moest het bouwwerk 12 orkanen doorstaan. Het is een touristische attractie van wereldformaat: de Engelse krant The Guardian verkoos het, met zijn vele bochten en ruige natuur, zelfs tot mooiste autoroute ter wereld. Niet onbelangrijk: er mag gefietst worden!!! | | | | Kristiansund is ook zonder pont bereikbaar vanuit Oppdal (= aan wegno.E6 - provincie Sør-Trøndelag) via wegno.70 = 174 km. · Wilt men door naar Kristiansund, dan passeert men ter hoogte van het dorpje Kjerkevågen -ten oosten van wegno.64 en 10 km ten zuiden van het plaatsje Bremsnes- "Bremsneshatten og Bremsneshola". In de berg Bremsneshatten ligt de grot Bremsneshola die 80 meter diep is. Sporen van de eerste nederzettingen in Noorwegen (de Fosna-cultuur) zijn hier gevonden. De legende vertelt dat koning Harald Veelhaar (of Mooihaar: de eerste koning die over geheel Noorwegen regeerde) na de in 872 gewonnen Slag te Hafrsfjord (bij Stavanger) naar Bremsnes kwam en zijn haar en baard liet knippen op een stenen cirkel bij een boerderij te Bremsnes. | | | Klippfiskkjerringa in Kristiansund Kristiansund is te bereiken door vanaf Bremsnes op het eiland Averøya de Bremsnesfjord over te varen naar Kirklandet, één van de drie eilandjes die de gemeente Kristiansund vormen. Kristiansund is gebouwd op drie eilanden: Nordlandet, Kirklandet / Gomalandet en Innlandet.= het klipvis-vrouwtje - klipvis is gezouten en gedroogde kabeljauw ![]() foto: © Sverre Stølen - exviking.net In 1940 werd het vrijwel geheel door bommen verwoest. Door de wederopbouw kreeg de stad een heel ander gezicht, met moderne gebouwen in allerlei kleuren. · De veerdienst tussen Bremsnes en Kristiansund is vervallen sinds op 19 december 2009 de "Atlanterhavstunnelen = Atlantische Oceaan-tunnel" tussen de eilanden Averøya en Kirklandet (en dus onder de Bremsnesfjord door) is geopend: 5.735 m lang, meer als 200 m diep en een hellingsgraad van max. 10%. Wegno.64 volgt de (tol)tunnel. | | | | | · 14 Kilometer (30 minuten varen) ten noorden van Kristiansund ligt temidden van een idyllische groep van 82 eilandjes en scheren het eilandje Grip met daarop het gelijknamige dorpje. Ooit, al sinds de Middeleeuwen, was Grip een belangrijk vissersdorpje. Door de eeuwen heen is het meermalen geteisterd geweest door zware vloedgolven waarin zomaar 100 gebouwen konden verdwijnen. Tegenwoordig is het 's winters totaal verlaten maar in de zomer worden de houten huisjes gebruikt als vakantieverblijf, voornamelijk door de nazaten van de toenmalige eilanders. Van half mei tot eind augustus vertrekt er vanuit Kristiansund tweemaaldaags een veerboot naar het eiland Grip. Men kan op eigen houtje de boel verkennen of meedoen aan een excursie langs o.a. Noorwegen's hoogste vuurtoren (47 meter) en een kerkje uit de 15e eeuw. Aan het drukbezochte haventje vindt men een eenvoudig restaurantje, "Gripkroa" genaamd. Op hun website is sprake van "overnatting" maar vooralsnog is de capaciteit ons niet bekend. Andere (touristische) websites spreken echter van beperkte overnachtingsmogelijkheden op Grip. Na twee uur keert de veerboot terug. | | | · In Kristiansund gaat wegno.64 over in wegno.70. Tussen de eilanden Frei en Bergsøya ligt onder de Freifjord de Freifjord-tunnel. Deze is 5,1 km lang, daalt tot 134 m onder zeeniveau en heeft een max. hellingsgraad van 9%. Op de eilandjes Bergsøya en Aspøya gaan wegno.70. en wegno.E39 een stukje in elkaar op. Tussen de eilandjes Bergsøya en Aspøya ligt over het 320 meter diepe Bergsøysundet de Bergsøysundbru: een pontonbrug die alleen aan de beide uiteindes is verankerd. De brug is 931 meter lang, ligt max. 6 meter boven het water, wordt gedragen door 7 pontons en is geopend in 1992. Eventueel kan men met wegno.E39 rechtstreeks naar Trondheim in het noorden. In dat geval: | INNERDALEN Innerdalen en Aursjøvegen zijn ook goed te bereiken vanuit Oppdal (= aan wegno.E6 - provincie Sør-Trøndelag), maar omdat ze beiden liggen in deze provincie Møre og Romsdal halen we het nu aan: Kristiansund - Sunndalsøra = 105 km | Oppdal - Sunndalsøra = 70 km. Er schijnen meer "Innerdalen's" in Noorwegen te zijn, maar onderstaand gaat over die in het district Nordmøre in de provincie Møre og Romsdal. Wegno.70 verbindt Kristiansund met Sunndalsøra (niet verwarren met Surnadalsøra aan de noordelijker wegno.65) en Oppdal (= aan wegno.E6 - provincie Sør-Trøndelag). Zuidwaarts gaat het door tunnels, over bruggen en door een landschap dat langzaamaan bergachtiger wordt. Midden op het schiereiland Tingvollhalvøya ligt Tingvoll = "veld waar recht gesproken wordt"; Tingvoll was in de vikingtijd een belangrijke plaats (voll = veld) . "Tingvoll kirke" uit ± 1200 wordt ook wel de "Nordmøre-kathedraal" genoemd en het is één van de weinige vestingkerken in Noorwegen. De runeninscripties op de muur van het kerkkoor vertellen: | | "de Toren" in Innerdalen: Innerdalstårnet of Dalatårnet of Tårnet ![]() foto: © Sverre Stølen - exviking.netInnerdalen wordt "het mooiste dal van het land" genoemd: er zijn veel gemarkeerde paden uitgezet en het wordt omringd door de berg Innerdalstårnet en het massief van Trollheimen. De berg Innerdalstårnet wordt ook wel Dalatårnet of gewoon Tårnet genoemd, wat betekent "de Toren". Het is te bereiken door wegno.70 zuidwaarts te volgen tot Ålvundeid; vandaar gaat een zijweg linksaf het Innerdal in. Aan het eind is een parkeerplaats ingericht. Hiervandaan is het 3 km wandelen naar "Renndølsetra," een familiebedrijf waar pittoreske berghutten worden verhuurd en maaltijden geserveerd. Het wordt aangemerkt als een prima uitgangspunt voor verdere bergwandelingen. | Eén km verderop ligt "Innerdalshytta": een onbemande bergboerderij van de Noorse bergsportvereniging DNT (hierna meer hierover). [ Van "Innerdal Turisthytte" is ons niet helemaal duidelijk waar het precies ligt. Op deze boerderij worden 27 bedden verhuurd en DNT-leden krijgen korting. | Foto's kunnen waarschijnlijk veel meer vertellen dan als dat wij zouden kunnen: | | | | DNT, de Noorse bergsportvereniging, beheert tal van berghutten: zowel bemande als onbemande. Alle hutten hebben een standaard slot: leden van DNT kunnen o.a. bij DNT in Oslo een sleutel aanvragen en zo toch overnachten in een onbemande hut. Op norske.nl lezen we dat er ook tentplaatsen beschikbaar zijn (?) . | Zoals hiervoor al gezegd: één km voorbij Renndølsetra ligt de bergboerderij "Innerdalshytta": een onbemande bergboerderij van de Noorse bergsportvereniging DNT. DNT doet op | ![]() bron: turistforeningen.no | | | Een unieke foto van dit prachtige fenomeen: over Trollporten kunnen wij verder niets terug vinden op het internet. Helaas helaas, het is alleen te bereiken via een tweedaagse tocht (te beginnen in Innerdalen). Bovendien moet men beschikken over een goede klimuitrusting en een groot portie klimervaring. U begrijpt: dit is voor de echte hikers. U weet wel: die mannetjes die aan die touwen tegen de rotswanden bengelen | Vervolgt men met wegno.70 naar het zuiden, dan komt men terecht in Sunndalsøra. Het is een industriestadje, maar het kan ook uitgangspunt zijn voor "een zeldzaam mooie rondtocht van ± 125 km door de verste uitlopers van het Dovrefjellmassief": Aursjøvegen. Weliswaar kan de weg slecht en moeilijk berijdbaar zijn, maar toch ... . · Van te voren even checken of de weg in zijn geheel is opengesteld? · I.v.m. de lichtval kan het aan te bevelen zijn de route in omgekeerde richting te rijden (dus vanuit Sunndalsøra eerst zuidwaarts te rijden). | | Vanuit Sunndalsøra neemt men wegno.62, deze loopt langs de Tingvollfjord. De weg buigt af naar het zuidwesten en bij Eidsvåg gaat men over op wegno.660: eerst langs de Sunndalsfjord en vervolgens langs de Eresfjord. Men passeert de pastorie van Nesset, waar de dichter Bj.Bjørnson opgroeide, en de rotstekeningen bij Boggestranda. | · Bij het dorpje Eresfjord rijdt wegno.? het dal van de rivier de Eira -het Eikesdal- binnen. Via een tunnelweg langs de oostelijke oever van het Eikesdalvatn rijdt men naar Reitan. Het Eikesdal is een populaire trekpleister voor base jumpers en hier moet ook ergens (sorry | | | Wandeling naar de Mardalsfoss Mardalsfossen: 655 meter hoog ![]() foto: © Roman Scheibler, eikesdalcamping.no · ± 1,5 uur heen · Aan het eind van het meer Eikesdalvatn is een parkeerplaats ingericht. Loopt men de weg een stukje terug tot men een weggetje naar rechts tegenkomt, dan kan men van hieruit het doodlopende pad volgen naar de waterval Mardalsfoss. Het is Europa's hoogste waterval en de op drie na hoogste ter wereld: 655 meter in twee etappes, waaronder één vrije val van 358 meter en één van 297 meter. De waterval wordt benut voor de productie van waterkracht, maar stroomt in de periode tussen 20 juni en 20 augustus van ongeveer 9 uur 's ochtends tot 9 uur 's avonds. | Aursjørittet: spectaculaire mountainbike-race in augustus Deze wedstrijd/tourtocht wordt in augustus verreden. De fietsers zijn verplicht een rugzak met 3,5 kg inhoud mee te torsen Er zijn twee klassen: óf men start in Eikesdal (totaal 70 km met 922 m hoogteverschil) óf men start vanaf Aursjøhytta -zie hieronder- (totaal 40 km, men start vanaf het hoogste punt maar komt desalniettemin nog aardige klimmetjes tegen!). Aankomst in Sunndalsøra. · Het rugzakje van 3,5 kg is men ook verplicht te dragen tijdens de Birkebeiner-races: we vertellen meer over de Birkebeiners verderop in ons verhaal onder 2.8 provincie Hedmark (pag.15) » | | · Vanaf Reitan loopt "Aursjøvegen", een tolweg van 55 kilometer tot Sunndalsøra, daar waar de rondrit begon. De weg gaat met vier haarspeldbochten 1000 meter hoger naar Finnset. Het is maar 400 meter lopen vanaf de hoofdweg naar het topje van de loodrechte bergwand Aurstupet, ook een populaire plaats voor base-jumping. Deze rots heeft iets weg van de Preikestolen in de provincie Rogaland uit 1.2 provincie Rogaland (pag.11) » , vindt u ook niet? (preikestol = preekstoel, preikestolen = de preekstoel) · De berghut Aursjøhytta ligt aan het meer Aursjøen (dit stuk is minder goed en dikwijls gesloten) . Door een imponerend landschap met toppen van meer als 1800 meter hoog en met verscheidene meertjes, rijdt men weer terug naar Sunndalsøra. Het laatste deel van de route gaat door het Torbudal en het Litl(e)dal. | | | | opplevnesset.com » en visitaursjovegen.no » De Aursjøhytta behoort toe aan de Noorse bergsportvereniging DNT. In de zomer is hij bemand en kan men gebruik maken van het cafetaria. Buiten het zomerseizoen is hij gesloten. Alle DNT-hutten hebben een standaard slot: leden van DNT kunnen o.a. bij DNT in Oslo een sleutel aanvragen en zo toch overnachten in een onbemande hut. Op norske.nl lezen we dat er ook tentplaatsen beschikbaar zijn (?) . Åmotan is ook goed te bereiken vanuit Oppdal (= aan wegno.E6 - provincie Sør-Trøndelag), maar omdat het ligt in deze provincie Møre og Romsdal halen we het nu aan. De Turist Information in Sunndalsøra voorziet in informatie over uitgestippelde wandelroute's in de dalen rond Åmotan. Vanuit Sunndalsøra kan men wegno.70 naar het zuidoosten volgen: deze ligt ingeklemd tussen links het bergmassief Trollheimen en rechts het bergmassief Dovrefjell. Wegno.70 gaat door het Sunndal en langs de oevers van de zalmrivier Driva. De website van de | Het zalmvisseizoen is van 1 juni tot half / eind augustus. Om te mogen vissen in meren en rivieren óf op zalm heeft iedereen van zestien jaar en ouder twee visaktes nodig: een staatsvergunning is nodig om een plaatselijke visakte te kunnen kopen. De plaatselijke visakte is geldig binnen een bepaald gebied voor een bepaalde tijd. Over het algemeen is het vrij om te vissen langs de kust op zoutwatervis met een hengel of handsnoer. Beide vergunningen zijn verkrijgbaar bij de plaatselijke Turist Info, of anders bij de lokale sportzaken, kiosken of campings. Bent u van plan te gaan vissen? Eén en ander ligt soms wel iets ingewikkelder ... : visitnorway.com heeft nadere informatie. | | | · 10 Kilometer ten zuiden van Sunndalsøra -= 60 km ten noorden van Oppdal- ligt in Grøa de Skogly Camping, hier worden ook hytter verhuurd. | Het is het centrum van de vier dalen Lindal, Reppdal, Grøvudal en Grødal.
Wandeling naar Åmotan Åmotan ![]() foto: sunndal.com· ± 1 uur heen · Start vanaf parkeerplaats Jenstad · Route: aan wegno.70 en 35 km ten zuiden van Sunndalsøra -= 35 km ten noorden van Oppdal- loopt vlak voor het dorpje Gjøra een zijwegje rechtsaf richting Svisdal en naar de gehuchtjes Hafsås en Jenstad -= 6 km-. Er staan een paar bergboerderijen en er is een parkeerplaats ingericht; hiervandaan is het wandelen / klauteren naar Åmotan. · De wandelroute start vanaf parkeerplaats Jenstad en richting Bergboerderij Gammelsætra passeert men de 280 meter hoge Lindalsfossen: dit is het eind van de rivier Lindøla. Vervolgens komt men langs de vroegere korenmolen, deze schijnt nu door de wandelaars gebruikt te kunnen worden voor overnachting. Naast de hut is een oude brug om de rivier de Lindøla over te steken, maar het is veiliger dit te doen via de nieuwe brug 100 meter verderop. Bij de bergboerderij Lundli wordt steil gedaald en zo komt men in de kloof van Åmotan. Nadat men de rivier de Grøva oversteekt is het aan te raden bij de brug eerst linksaf verder de kloof in te lopen voor een uitzicht op de 156 m hoge waterval Svøufossen, dit is het eind van de rivieren Svøu en Grødøla. Tot slot een steile klim en men komt weer terecht bij de parkeerplaats. |  | | | | | · Volgt men vanuit Jenstad met de auto de weg verder omhoog naar het Svisdal en het Grødal, dan gaat men door twee haarspeldbochten. Vanuit de eerste heeft men een fantastisch uitzichtspunt op de kloof van Åmotan. De weg passeert vervolgens de historisch gezien waardevolle bergboerderij Sveen, voordat men het Grødal inrijdt. In het Grødal vindt men vervolgens de bergboerderij Vangshaugen -met DNT-hutten-; verder westwaarts ligt de jachthut Alfheim en noordwaarts ligt de bergboerderij Todalshytta -ook met DNT-hutten-. | | | |
M Ø R E O G R O M S D A L | |||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L | ||||||||||||
| M Ø R E O G R O M S D A L |